بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه
آستین خشک را بر دیده های تر منه
دولت ده روزه دنیا بود نقشی بر آب
دل به نقش موج در دریای بی لنگر منه
چشم بر راه تو دارد از نگین دان تاج زر
دل به زندان صدف زنهار چون گوهر منه
بستر آرام رهرو دامن منزل بود
تا نگیری دامن منزل به بالین سر منه
جز در دل نیست امید گشاد از هیچ در
تا در دل می توان زد دست بر هر در منه
تا در آتش می توان بودن، مکن یاد بهشت
هست تا خون جگر، لب بر لب کوثر منه
نقد خود را نسیه کردن نیست کار عاقلان
بر زمین پیش خسیسان چهره چون زر منه
تا نسازی قطره خود را درین دریا گهر
دست خود را چون صدف بر روی یکدیگر منه
می به روی تازه رویان نشأه دیگر دهد
در بهاران صائب از کف شیشه و ساغر منه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزنامهای است که ردیف «منه» آن را به رشتهای از نهیها تبدیل کرده است. شاعر از دل بستن به دولت ناپایدار دنیا، آرمیدن پیش از رسیدن به منزل، کوبیدن هر دری جز در دل، خوار کردن آبرو پیش فرومایگان و بیکار نشستن پرهیز میدهد. او رنج عشق را از بهشت و کوثر برتر میشمارد و در بیت پایانی، به شیوهٔ رندانه، خود را به نگه داشتن جام در بهار فرا میخواند.
هوش مصنوعی: اگر چیزی برای بخشیدن نداری، دست تهی بر دل نیازمندان مگذار؛ دلداری بیبخشش مانند گذاشتن آستین خشک بر چشم گریان است که اشکی را پاک نمیکند.
هوش مصنوعی: دولت و اقبال دنیا که چند روزی بیش نمیپاید، نقشی بر آب است. به این نقش موج در دریای بیقرار و بیلنگر دل مبند.
هوش مصنوعی: تاج زرین و نگیندان چشم به راه تو دارند؛ پس مانند گوهر به ماندن در زندان صدف دل خوش مکن و از گوشهٔ تنگ خود بیرون بیا تا به جایگاه بلند برسی.
هوش مصنوعی: بستر آسایش رهرو رسیدن به منزل است. تا به منزل نرسیدهای، سر بر بالین مگذار و از رفتن باز نایست.
هوش مصنوعی: از هیچ دری جز در دل امید گشایش نیست. تا وقتی میتوانی در دل را بکوبی، دست به سوی درهای دیگر دراز مکن.
هوش مصنوعی: تا وقتی میتوانی در آتش عشق بمانی، به یاد بهشت مباش؛ و تا خون جگر برای نوشیدن هست، لب بر کنار حوض کوثر مگذار. رنج عشق از پاداش بهشت برتر است.
هوش مصنوعی: خردمندان نقد را به نسیه نمیدهند. آبروی خود را که مانند زر گرانبهاست، پیش فرومایگان بر خاک مریز و چهره بر زمین مگذار.
هوش مصنوعی: تا قطرهٔ وجودت را در این دریا به گوهر تبدیل نکردهای، مانند صدف دست روی دست مگذار و بیکار منشین.
هوش مصنوعی: صائب، شراب در کنار خوبرویان شاداب، سرخوشی دیگری دارد؛ پس در بهار شیشه و جام را از دست مگذار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.