بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تو
نگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو
بهاری هست در هر سال مرغان گلستان را
مرا در چار موسم نوبهاری نیست غیر از تو
به ظاهر گرچه هر موجی عنان سیر خود دارد
به دست کس عنان اختیاری نیست غیر از تو
به خود مشغول کن از آفرینش چشم حیران را
که این فتراک را لایق شکاری نیست غیر از تو
به فانوس حمایت شمع ما را پرده داری کن
که این نور پریشان را حصاری نیست غیر از تو
زمین گیر فنا مگذار گرد هستی ما را
به شکر این که در میدان سواری نیست غیر از تو
مکن ما ناقصان را یارب از سنگ محک رسوا
که این نه بوته را کامل عیاری نیست غیر از تو
چرا چون خار در دامان موجی هر دم آویزم؟
چو بحر آفرینش را کناری نیست غیر از تو
بگردان روی دل از هر چه غیر توست در عالم
که این آیینه را آیینه داری نیست غیر از تو
نگه دار از هواهای مخالف جان نالان را
که این بیمار را بیمارداری نیست غیر از تو
مرو زنهار ای پیکان یار از سینه ام بیرون
که از دل عاشقان را یادگاری نیست غیر از تو
به رحمت سبز گردان دانه امید صائب را
که این بی برگ را باغ و بهاری نیست غیر از تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مناجاتگونه خطاب به خداوند (و در جایی به یار) است و در همهٔ بیتها با ردیف «نیست غیر از تو» یگانگی او را در زیبایی، اختیار، پناهدهی و رحمت نشان میدهد. شاعر از او میخواهد نگاهش را از آفریدهها به خود بگرداند، شمع وجودش را حفظ کند و ناقصان را با محک رسوا نکند. در بیت پیش از پایان، خطاب به پیکان یار میشود که تنها یادگار دل عاشق است، و در مقطع صائب برای امید بیبرگ خود رحمت میطلبد.
هوش مصنوعی: بهار آفرینش زیبارویی جز تو ندارد و این گلستانِ هستی هم جز تو بهاری ندارد؛ یعنی زیبایی و طراوت جهان فقط از توست.
هوش مصنوعی: پرندگان باغ هر سال یک بهار دارند، اما برای من در هر چهار فصل نوبهاری جز تو نیست.
هوش مصنوعی: هرچند در ظاهر هر موجی خودش مسیرش را تعیین میکند، در حقیقت اختیار در دست هیچکس جز تو نیست.
هوش مصنوعی: چشم حیران مرا از تماشای آفریدهها بازگردان و به خودت مشغول کن، چون این فتراک (بند شکار) شکاری شایستهتر از تو ندارد؛ یعنی نگاه من فقط سزاوار دیدن توست.
هوش مصنوعی: شمع وجود ما را با فانوس حمایت خود از باد نگه دار، زیرا این نور پراکنده و لرزان جز تو پناه و حصاری ندارد.
هوش مصنوعی: به شکرانهٔ اینکه در میدان هستی سواری جز تو نیست، نگذار گرد وجود ما در خاک نیستی بماند؛ ما گرد سم مرکب توییم، ما را با خود ببر.
هوش مصنوعی: خدایا ما ناقصان را با سنگ محک آزمایش و رسوا مکن، زیرا در این نُه بوتهٔ آسمان جز تو هیچکس عیار کامل ندارد.
هوش مصنوعی: چرا مانند خاری هر لحظه به دامن موجی بیاویزم و به هر چیز گذرا دل ببندم، وقتی دریای آفرینش ساحل و پناهی جز تو ندارد؟
هوش مصنوعی: روی دل را از هرچه جز توست بگردان، زیرا آیینهٔ دل را کسی جز تو نگاه نمیدارد و در برابرش نمیگیرد.
هوش مصنوعی: جان نالان مرا از هواهای ناسازگار و هوسهای زیانبار حفظ کن، چون این بیمار پرستاری جز تو ندارد.
هوش مصنوعی: خطاب به پیکان تیر یار: زنهار از سینهام بیرون نرو، زیرا عاشقان از دلی که از دست دادهاند یادگاری جز تو ندارند.
هوش مصنوعی: خدایا دانهٔ امید صائب را با رحمتت سبز کن، زیرا این بیبرگ و بینوا باغ و بهاری جز تو ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درین لشکر، که میبینی، سواری نیست غیر از تو
کسی دیگر درین عالم به کاری نیست غیر از تو
هر آن کس را که میدانی شماری برگرفت از خود
ولی زینها کسی خود در شماری نیست غیر از تو
درون پردهای، لیکن چو از ما پرده برگیرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.