نیست صید لاغر من قابل نخجیر تو
از سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو
بر شکوهش گرچه تنگی می کند این نه رواق
نیست خالی ذره ای از حسن عالمگیر تو
هست در هر حلقه اش دام تماشایی دگر
دل چسان آید برون از زلف چون زنجیر تو؟
غمزه ات گردید در ایام خط خونریزتر
می کند زنگار کار زهر با شمشیر تو
گر کند نقاش از بال سمندر خامه را
می شود چون موی آتشدیده از تصویر تو
شیشه دل چون پریزاد ترا گردد حریف؟
برنیاید کوه قاف از عهده تسخیر تو
مانع از جولان نمی گردد شفق خورشید را
خون عاشق چون تواند گشت دامنگیر تو؟
صائب از رخ گرد می شوید به آب زندگی
می کند چون خضر هر کس سعی در تعمیر تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه در وصف قدرت و زیبایی بیمانند معشوق است: زیباییای که فلک گنجایش آن را ندارد اما در هر ذره پیداست، زلفی که دل را رها نمیکند و غمزهای که با آمدن خط خونریزتر شده است. شاعر خود را صیدی ناچیز میداند و معشوق را پریای که هیچ دلی توان تسخیرش را ندارد و خون عاشق هم دامنش را نمیگیرد. در پایان، کوشیدن در خدمت معشوق را مانند کار خضر مایهٔ زندگی جاوید میشمارد.
هوش مصنوعی: من چنان لاغر و ناچیزم که شکار من شایستهٔ تیر تو نیست؛ از سبکی و لاغری من، تیرت در من نمیماند و از تنم میگذرد و بر خاک میافتد.
هوش مصنوعی: هرچند این نُه فلک برای شکوه و بزرگی زیبایی تو تنگ است، هیچ ذرهای از جهان از زیبایی جهانگیر تو خالی نیست.
هوش مصنوعی: در هر حلقهٔ زلف زنجیرمانند تو دامی تازه برای تماشا هست؛ پس دل چگونه میتواند از آن رهایی یابد؟
هوش مصنوعی: با رستن خط بر چهرهات، نگاه و غمزهات خونریزتر شده است؛ گویی آن خط سبز مانند زنگاری است که شمشیرت را زهرآلود میکند.
هوش مصنوعی: اگر نقاش قلمش را از بال سمندر که در آتش نمیسوزد بسازد، هنگام کشیدن تصویر سوزان تو آن قلم مانند موی آتشدیده میسوزد و جمع میشود.
هوش مصنوعی: شیشهٔ دل چگونه میتواند حریف تو پریزاد شود و تو را در خود به بند کشد؟ حتی کوه قاف، که جایگاه پریان است، توان گرفتار کردن تو را ندارد.
هوش مصنوعی: همانگونه که سرخی شفق مانع رفتن و گردش خورشید نمیشود، خون عاشق نیز نمیتواند دامن تو را بگیرد و تو را بازخواست کند.
هوش مصنوعی: ای صائب، هر کس مانند خضر که دیوار را آباد کرد، در آبادانی و خدمت تو بکوشد، گرد و غبار چهرهاش را با آب حیات میشوید و زندگی جاوید مییابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر تو
زخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو
از جراحت روی گردن کی شود نخجیر تو؟
زخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو
از دم تیغ تو هر زخم آیه رحمت بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.