جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن
که دارد دردسر بسیار، با خلق آشنا بودن
بکش در زندگی مردانه جام نیستی بر سر
که باشد در بلا بودن، به از بیم بلا بودن
دم تیغ قضا از چین ابرو برنمی گردد
ندارد حاصلی دلگیر از حکم قضا بودن
ثمرهای گرامی در بهشت جاودان دارد
درین بستانسرا یک چند بی برگ و نوا بودن
به سیم قلب باشد ماه کنعان را خریداری
به امید غنای جاودان چندی گدا بودن
ز طوفان حوادث لنگر تمکین مده از کف
که دریا می کند دل را به تلخی ها رضا بودن
میاور رو به مردم تا نگردانند رو از تو
که باشد بر خلایق پشت کردن مقتدا بودن
چو پل از بردباری بگذران تقصیر خلق از خود
نباید تند چون سیلاب با قد دو تا بودن
تمنا را ز دل، چون سگ ز مسجد، دور می سازی
اگر دانی چه مطلب هاست در بی مدعا بودن
سواد فقر می بخشد حیات جاودان صائب
درین ظلمت نباید غافل از آب بقا بودن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزی دربارهٔ وارستگی است: شاعر به بریدن از خلق و دو جهان برای رسیدن به خدا، پذیرش قضا، و فقر و بیبرگی به امید بهرهٔ جاودان سفارش میکند. او بردباری در برابر خطای مردم، بینیازی از خلق و دور کردن آرزو از دل را میستاید و در پایان فقر را به ظلماتی تشبیه میکند که آب حیات در آن نهفته است.
هوش مصنوعی: از دو جهان (دنیا و آخرت) دل بکن تا بتوانی با خدا باشی؛ زیرا آشنایی و معاشرت با مردم دردسر فراوان دارد.
هوش مصنوعی: در همین زندگی، مردانه جام فنا و نیستی را سر بکش؛ چون گرفتار بلا بودن بهتر از آن است که همیشه در ترس بلا باشی.
هوش مصنوعی: لبهٔ شمشیر تقدیر با اخم و گرهابروی ما برنمیگردد؛ پس دلتنگ و ناخشنود بودن از حکم قضا سودی ندارد.
هوش مصنوعی: اینکه مدتی در این باغِ دنیا بیساز و برگ و تهیدست بمانی، در بهشت جاودان میوههای گرانبها به بار میآورد.
هوش مصنوعی: مدتی گدایی و فقر را به امید بینیازی همیشگی پذیرفتن، مانند آن است که یوسف (ماه کنعان) را با سکهٔ تقلبی بخرند؛ یعنی بهای اندک در برابر سودی بیاندازه است.
هوش مصنوعی: در برابر طوفان حوادث، لنگر وقار و پایداری را از دست نده؛ چنانکه دریا با همهٔ تلخیهایش دل را به رضا و خرسندی وامیدارد، تو نیز به تلخیها راضی باش.
هوش مصنوعی: به مردم روی نیاز نیاور تا از تو روی برنگردانند؛ زیرا پیشوا و مقتدا بودن یعنی پشت کردن به خلق، چنانکه امام جماعت پشت به مردم میایستد.
هوش مصنوعی: مانند پل با بردباری از خطاهای مردم بگذر و آنها را از روی خود عبور بده؛ کسی که مانند پل قامتی خمیده دارد، نباید چون سیلاب تند و خشمگین باشد.
هوش مصنوعی: اگر بدانی در بیخواهشی و بیادعایی چه بهرهها و مقصودهایی نهفته است، آرزو را از دلت دور میکنی، همانگونه که سگ را از مسجد میرانند.
هوش مصنوعی: صائب، سیاهی فقر (مانند ظلمات که آب حیات در آن است) زندگی جاودان میبخشد؛ پس در این تاریکی نباید از آب حیات غافل بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.