قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتم
زباده شفقی همچو آفتاب گذشتم
حجاب چهره مقصود بود شیشه و ساغر
نظر بلند شد، ازعالم حجاب گذشتم
کشیده بود به دام فریب، عالم آبم
صفای دل مددی کرد، همچو آب گذشتم
ز هر چه داشت رگ تلخیی، امید بریدم
چه جای باده گلگون، که از گلاب گذشتم
به خون شرم و حیا می پرید چشم حبابش
هزار شکر کز این خونی حجاب گذشتم
اگر چه موج سراب است شیشه خانه مشرب
رسید جان به لبم تا ازین سراب گذشتم
ز شیشه چون گذرد رنگ می به گرم عنانی؟
ز شیشه خانه مشرب به آن شتاب گذشتم
به زور جذبه توفیق و پایمردی همت
چو برق و باد ز رطل گران رکاب گذشتم
شراب، خون روان و کباب، خون فسرده است
هم از کباب بریدم، هم از شراب گذشتم
عجب که پیرخرابات نگذرد ز گناهم
که من ز باده گلرنگ در شباب گذشتم
امید هست که در حشر زرد روی نگردم
چو من به موسم گل صائب از شراب گذشتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل صائب از توبه و ترک شراب سخن میگوید و با سوگند به ساقی کوثر آغاز میکند. او شیشه و جام را حجاب دیدار حقیقت، و بزم باده را سرابی فریبنده میداند که به یاری صفای دل و توفیق الهی از آن رهیده است. در پایان با طنزی لطیف میگوید عجب است اگر پیر خرابات گناه کسی را که در جوانی و فصل گل باده را رها کرده نبخشد، و امید دارد در قیامت روسفید باشد.
هوش مصنوعی: به ساقی کوثر (حضرت علی) سوگند میخورم که شراب را ترک کردم؛ همانگونه که خورشید از شفق سرخ میگذرد، من هم از بادهٔ سرخرنگ گذشتم.
هوش مصنوعی: شیشه و جام پردهای بر چهرهٔ مقصود حقیقی بودند؛ چون نگاهم بلند شد، از جهان پردهها و حجابها فراتر رفتم.
هوش مصنوعی: عالمِ آب (شراب) مرا در دام فریب افکنده بود، اما پاکی دل یاریام کرد و مانند آب روان، بهآسانی از آن عبور کردم.
هوش مصنوعی: از هر چیزی که اندکی تلخی در خود داشت امید بریدم؛ دیگر چه جای بادهٔ سرخ، که حتی از گلاب هم گذشتم.
هوش مصنوعی: چشمِ حباب شراب از شدت شرم و حیا به خون میپرید؛ خدا را هزار بار شکر که از این پردهٔ خونریز و شرمآور گذشتم.
هوش مصنوعی: هرچند بزم شرابخواری مانند موج سراب فریبنده و بیحقیقت است، رهایی از آن چنان سخت بود که جانم به لب رسید تا از این سراب گذشتم.
هوش مصنوعی: همانگونه که رنگ شراب با شتاب از جدارهٔ شیشه میگذرد و در آن نمیماند، من نیز با همان شتاب از میخانه و بزم شراب گذشتم.
هوش مصنوعی: به نیروی کشش توفیق الهی و یاری همت، مانند برق و باد از جام سنگین و بزرگ شراب گذشتم.
هوش مصنوعی: شراب خونی روان است و کباب خونی بسته و منجمد؛ پس هم از کباب دست کشیدم و هم از شراب گذشتم.
هوش مصنوعی: عجیب است اگر پیر خرابات از گناهم نگذرد و مرا نبخشد؛ با آنکه من در جوانی از بادهٔ گلرنگ گذشتم و توبه کردم.
هوش مصنوعی: صائب امیدوار است که در روز رستاخیز شرمنده و زردروی نشود، زیرا در فصل گل و بهار که هنگام بادهنوشی است، از شراب گذشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلم سیاه شد از بس که برکتاب گذشتم
کدام روز سیه بود کز شراب گذشتم؟
چو نیست حاصل من غیر آه و ناله، چه حاصل
که چون قلم به سراپای هر کتاب گذشتم
دلم فرود نیامد به هر چه چشم گشودم
[...]
ز خود تهی شدم از عالم خرابگذشتم
چه سحر بود که برکشتی از سراب گذشتم
شرار بود که در سنگ بود آینهٔ من
به خویش دیر رسیدم که از شتاب گذشتم
عنان به دست تپیدن ندارد عزم سپندم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.