چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما
ماه در هاله گرداب شد از گریه ما
اشک ما داغ کلف شست ز رخساره ما
زنگ از آیینه مهتاب شد از گریه ما
بود هر موج سرابی که درین دامن دشت
رشته گوهر سیراب شد از گریه ما
در بیابان طلب، نقش پی گرمروان
صدف گوهر سیماب شد از گریه ما
نیست تقصیر فلک گر شب ما بی سحرست
صبح ها همچو شکرآب شد از گریه ما
شست اگر ابر ز رخسار زمین گرد ملال
نه صدف گوهر نایاب شد از گریه ما
از غبار دل ما عشق تلافی ها کرد
خاک اگر طعمه سیلاب شد از گریه ما
گره آبله پایان که گشاید دیگر؟
خار و خس بستر سنجاب شد از گریه ما
پیش روشن گهران دیدن همچشم بلاست
شمع در گوشه محراب شد از گریه ما
خواب سنگین شود از زمزمه آب روان
نرگس یار گرانخواب شد از گریه ما
سرو بالای تو هر طوق که از فاخته داشت
سر به سر حلقه گرداب شد از گریه ما
فیض اکسیر بود اشک سحرخیزان را
ماه، خورشید جهانتاب شد از گریه ما
چه عجب گر دل سنگین تو سیماب شود؟
رنگ در لعل تو خوناب شد از گریه ما
ریگ صحرای جنون با دل سوزان صائب
همه چون آبله سیراب شد از گریه ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف اغراقآمیز گریهٔ عاشق است و ردیف «از گریهٔ ما» در همهٔ بیتها تکرار میشود. شاعر نشان میدهد اشکش آسمان و ماه و سراب و بیابان و خار و شمع و حتی دل سنگی و لب معشوق را دگرگون کرده است. او برای اشک سحرخیزان اثری کیمیاوار قائل است و در پایان، دل سوزان خود و ریگ صحرای جنون را با این گریه سیراب میبیند.
هوش مصنوعی: از گریهٔ ما آسمان پر از گوهرهای شبتاب، یعنی ستارگان، شد. ماه نیز در هالهاش گویی در میان گردابی از اشک ما افتاد.
هوش مصنوعی: اشک ما لکههای تیره را از چهرهٔ ما شست. از گریهٔ ما زنگار از آینهٔ مهتاب هم پاک شد و لکههای ماه زدوده شد.
هوش مصنوعی: هر موج سرابی که در دامنهٔ این دشت بود، از گریهٔ ما به رشتهای از مرواریدهای آبدار بدل شد. یعنی اشک ما سراب دروغین را آب حقیقی کرد.
هوش مصنوعی: در بیابان طلب، جای پای رهروانِ پرشور از گریهٔ ما پر شد. آن جای پاها مانند صدفهایی شدند که گوهرهای سیمابگون اشک را در خود گرفتند.
هوش مصنوعی: اگر شب ما سحر ندارد، گناه آسمان نیست. صبحها از گریهٔ ما مانند شکر در آب حل شدند و از میان رفتند.
هوش مصنوعی: ابر شاید فقط گرد اندوه را از چهرهٔ زمین بشوید. اما مگر نه این است که صدف از گریهٔ ما گوهر کمیاب یافت؟ یعنی کار اشک ما از باران برتر است.
هوش مصنوعی: اگر خاک از گریهٔ ما خوراک سیلاب شد، عشق این زیان را با غبار دل ما جبران کرد.
هوش مصنوعی: از گریهٔ ما خار و خاشاک چنان نرم شد که به بستری از پوست سنجاب ماند. پس دیگر چه کسی تاول پای رهروان را بگشاید؟ یعنی خاری نمانده که آبلهها را بترکاند.
هوش مصنوعی: برای روشنگوهران، دیدن رقیب و همتا بلاست. ازاینرو شمع در برابر گریهٔ ما تاب نیاورد و شرمسار به گوشهٔ محراب پناه برد.
هوش مصنوعی: زمزمهٔ آب روان خواب را سنگین میکند. چشم نرگسگون یار نیز از صدای جاری اشک ما به خواب سنگین فرو رفت.
هوش مصنوعی: قامت سروگونهٔ تو هر حلقه و طوقی که از فاختههای عاشقش داشت، از گریهٔ ما سراسر به حلقهٔ گرداب بدل شد.
هوش مصنوعی: اشک سحرخیزان مانند کیمیا اثر دگرگونکننده دارد. چنانکه ماه از گریهٔ ما به خورشید جهانافروز تبدیل شد.
هوش مصنوعی: عجیب نیست اگر دل سنگی تو مانند سیماب نرم و بیقرار شود. از گریهٔ ما رنگ لب لعلگون تو هم به خونابه بدل شد.
هوش مصنوعی: ریگهای صحرای جنون در کنار دل سوزان صائب، از گریهٔ ما همه مانند تاولهای پرآب سیراب شدند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
لخت دل بر مژه سیماب شد از گریهٔ ما
سرمه در چشم سفیداب شد از گریهٔ ما
بسکه دوش از مژه شورابهٔ تلخ افشاندیم
نمک خندهٔ احباب شد از گریهٔ ما
چشمما جمله گهرهای شبافروز افشاند
[...]
خاک آسوده، چو سیماب شد ازگریهٔ ما
آستین، حلقهٔ گرداب شد از گریهٔ ما
آنقدر نیست که بر دیدهٔ دشمن ریزیم
خاک این غمکده نایاب شد، ازگریهٔ ما
چه عجب گر فلک، از زاری ما گردد نرم؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.