ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم
قابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
گرچه چون سرو درین باغ نداریم بری
از رخ تازه به نظاره گیان بار نه ایم
شیوه عشق بود بنده نوازی، ورنه
ما به این درد گرانمایه سزاوار نه ایم
به گل و خار رسد فیض بهاران یکسان
ناامید از نظر مرحمت یار نه ایم
گرچه از پاس نفس صورت دیوار شدیم
همچنان محرم آن آینه رخسار نه ایم
نیست دلبستگیی با تن خاکی ما را
برگ کاهیم ولی در ته دیوار نه ایم
گرچه باری نتوانیم از دلها برداشت
لله الحمد که بر خاطر کس بار نه ایم
چشم گویاست گرفتاری ما را باعث
به رخ و زلف و خط و خال گرفتار نه ایم
درد و داغیم که جا در همه دلها داریم
درس عشقیم که محتاج به تکرار نه ایم
خود فروشی نبود کار غیوران صائب
دلگران از جهت قحط خریدار نه ایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی فروتن خود را ناشایستهٔ دیدار یار میداند، اما امید دارد که دستکم از نگاه به کوی او محروم نشود و به لطف عشق و فیض همگانی یار دلگرم است. او از وارستگی خود از تن، بیآزاریاش برای دیگران و گرفتاریاش به چشم گویای معشوق سخن میگوید. در پایان با غرور و مناعت میگوید که اهل خودفروشی نیست و از نبود خریدار گلهای ندارد.
هوش مصنوعی: اگرچه از بیارزشی شایستهٔ دیدار معشوق نیستیم، آنقدر هم اهمیت نداریم که لازم باشد ما را از نگاه کردن به در و دیوار خانهٔ او بازدارند. یعنی دستکم تماشای کوی او را از ما دریغ نکنید.
هوش مصنوعی: گرچه مانند سرو در این باغ میوهای نداریم، با چهرهٔ تازه و شاداب خود بر دوش تماشاگران باری نیستیم. «بار» هم به معنای میوه و هم به معنای سنگینی و زحمت آمده است.
هوش مصنوعی: رسم عشق بندهنوازی و لطف به زیردستان است؛ وگرنه ما شایستهٔ این درد ارزشمند عشق نبودیم.
هوش مصنوعی: فیض و بخشش بهار به گل و خار یکسان میرسد؛ پس ما هم، هرچند خار باشیم، از نگاه مهربان یار ناامید نیستیم.
هوش مصنوعی: گرچه از بس نفس را نگه داشتیم و دم نزدیم مانند نقش روی دیوار بیحرکت و خاموش شدیم، هنوز محرم آن معشوق آینهرو نشدهایم. اشاره به اینکه نفس آینه را تیره میکند و برای نزدیک شدن به آینه باید نفس را نگه داشت.
هوش مصنوعی: به این تن خاکی دلبستگی نداریم؛ مانند برگ کاهیم، اما کاهی نیستیم که در پناه دیوار مانده و بیحرکت شده باشد، بلکه آزادانه با باد میرویم.
هوش مصنوعی: اگرچه نمیتوانیم باری از دلهای دیگران برداریم و غمی را بزداییم، خدا را شکر که خودمان هم بر دل کسی سنگینی نمیکنیم.
هوش مصنوعی: آنچه ما را گرفتار کرده، چشم سخنگو و گویای معشوق است؛ ما اسیر چهره و زلف و خط و خال او نیستیم.
هوش مصنوعی: ما همان درد و داغ عشقیم که در همهٔ دلها جا داریم، و همان درس عشقیم که یک بار آموخته شود و نیازی به تکرار ندارد.
هوش مصنوعی: صائب، خودفروشی و عرضه کردن خود کار مردمان باغیرت و آبرومند نیست؛ ما از کمبود خریدار دلتنگ و آزرده نیستیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.