رفت آن روز که دامان بهار از دستم
رفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم
گرچه چون موج ز دریا به کنار افتادم
لله الحمد نرفته است کنار از دستم
به سبکدستی من نیست کس از جانبازان
می جهد خرده جان همچو شرار از دستم
می برد دست و دل از کار غزالش، ترسم
که به یکبار رود دام و شکار از دستم
از رگ ابر قلم بس که فشاندم گوهر
چون صدف شد دل بحر آبله دار از دستم
خون ناحق شوم آنجا که فتد بر سر، کار
رفته هر چند که گیرایی کار از دستم
توتیا می شود آیینه ز جان سختی من
سنگ بر سینه زند آینه دار از دستم
تا بر آن چاک گریبان نظر افتاد مرا
رفت سر رشته آرام و قرار از دستم
صائب از زخم ندامت جگرم شد صد چاک
سینه موری اگر گشت فگار از دستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوایهٔ عاشقی است که روزگار خوش و آرامش خود را از دست داده و با دیدن معشوق قرارش رفته است. شاعر در میانه به چابکی خود در جانبازی و تواناییاش در سخنپردازی میبالد که دل دریا را آبلهدار کرده است. در پایان با فروتنی میگوید حتی آزردن سینهٔ موری جگرش را از پشیمانی پارهپاره میکند.
هوش مصنوعی: آن روزگار گذشت که دامن بهار در دست من بود؛ اکنون آرام و قرارم مانند برگی که پاییز دیده و از درخت جدا میشود از دستم رفته است.
هوش مصنوعی: هرچند مانند موجی که از دریا به ساحل پرتاب میشود از دریا جدا افتادهام، خدا را شکر که «کنار» از دستم نرفته است. «کنار» هم به معنای ساحل است و هم به معنای آغوش و کنارهگیری از خلق، و شاعر با این ایهام بازی میکند.
هوش مصنوعی: در میان جانبازان هیچکس به چابکی من در جانسپاری نیست؛ ذرههای جانم مانند جرقهٔ آتش بهسرعت از دستم بیرون میجهد.
هوش مصنوعی: آهوی معشوق چنان دست و دلم را از کار میاندازد که میترسم دام و شکار هر دو یکباره از دستم برود.
هوش مصنوعی: از بس که با قلمم، که چون رگ ابر است، گوهر سخن افشاندم، دل دریا از حسادت یا رقابت با من مانند صدف پرآبله و زخمی شد.
هوش مصنوعی: هرچند توانایی و چیرگیام در کارها از دست رفته است، هرجا کار به جانبازی بکشد، من خونی خواهم بود که به ناحق ریخته میشود و قربانی میگردم.
هوش مصنوعی: آینه از سختی و سرسختی جان من خرد و چون توتیا ساییده میشود و آینهدار از دست من از اندوه سنگ بر سینه میزند؛ یعنی سنگدلی و سختی جانم حتی آینه را میشکند.
هوش مصنوعی: از وقتی چشمم به چاک گریبان معشوق افتاد، سررشتهٔ آرامش و قرار از دستم بیرون رفت.
هوش مصنوعی: صائب، اگر حتی سینهٔ موری از دست من آزرده و زخمی شده باشد، جگرم از زخم پشیمانی صدپاره شده است؛ یعنی کوچکترین آزار به دیگران مرا سخت پشیمان میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.