ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم
چو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم
میان نغمه سنجان چمن آن عندلیبم من
که در ایام بی برگی ز بستان بر نمی آیم
رگ سنگ است هر مو از گرانجانی براندامم
من از خواب گران غفلت آسان بر نمی آیم
نمی دزدم ز کوه قاف دوش از بردباریها
ولی از عهده ثقل گرانجان بر نمی آیم
نیفشانم چو یوسف تا ز دامن گرد تهمت را
به تکلیف عزیزان من ز زندان بر نمی آیم
ز جرأت می توانم بر صف محشر زدن، اما
به آه و دود دلهای پریشان بر نمی آیم
مرا با بوریای فقر چسبان است آمیزش
به پای خود چو شکر زین نیستان بر نمی آیم
ز نعمت خوارگی هر چند شد فرسوده دندانم
همان صائب من از اندیشه نان بر نمی آیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با ردیف «برنمیآیم» فهرستی از ناتوانیها و پایداریهای خود را برمیشمارد: تاب جلوهٔ معشوق و تحمل آدم گرانجان و آه دلهای پریشان را ندارد، اما در خزان باغ را ترک نمیکند و تا پاکیاش آشکار نشود از زندان بیرون نمیآید. او به فقر دلبسته است و در پایان با طنزی تلخ اعتراف میکند که با همهٔ برخورداری از نعمت، هنوز از اندیشهٔ نان رها نشده است.
هوش مصنوعی: از کمظرفی و ناتوانی، تاب چهرهٔ گرم و پرحرارت معشوق را ندارم؛ همانگونه که نخل مومی در برابر خورشید درخشان دوام نمیآورد و آب میشود.
هوش مصنوعی: در میان آوازخوانان باغ، من آن بلبلی هستم که در روزگار بیبرگی و خزان هم باغ را ترک نمیکنم. یعنی در سختی و تنگدستی هم وفادار میمانم.
هوش مصنوعی: از سنگینی و تنبلی جان، هر مویی بر تنم مانند رگی در سنگ سخت و سنگین شده است؛ از این رو به آسانی از خواب سنگین غفلت بیدار نمیشوم.
هوش مصنوعی: در شکیبایی و تحمل، از کوه قاف هم شانه خالی نمیکنم و بار آن را میکشم؛ اما از عهدهٔ تحمل سنگینی آدم گرانجان و ملالآور برنمیآیم.
هوش مصنوعی: تا مانند یوسف غبار تهمت را از دامنم نتکانم و بیگناهیام آشکار نشود، با اصرار و خواهش عزیزان هم از زندان بیرون نمیآیم. اشاره به یوسف که پیش از اثبات پاکیاش از زندان بیرون نیامد.
هوش مصنوعی: از دلیری میتوانم به صف روز قیامت بتازم، اما در برابر آه و دود دلهای پریشان و رنجدیده تاب مقاومت ندارم.
هوش مصنوعی: من با حصیر فقر چنان پیوندی چسبان دارم که مانند شکر که از نیشکر بیرون آورده میشود، به پای خود از این نیستان فقر بیرون نمیروم.
هوش مصنوعی: صائب میگوید: هرچند از بسیار خوردن نعمتها دندانم فرسوده شده، باز هم از فکر و نگرانی روزی و نان رها نمیشوم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.