گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال
یکی شده است لب بام و جویبار امسال
خمیر مایه چندین بهار آینده است
زمین ز ابر شد از بس که مایه دار امسال
نکرده راست نفس سرو خوشخرام شود
اگر بلند شود از زمین غبارامسال
چنین که رشته باران ز هم نمی گسلد
دل دو نیم نماند به روزگار امسال
اگر نه صبح قیامت بود شکوفه چرا
نهفته های زمین گشت آشکار امسال
شکوفه همچو ثمر پشت شاخ خم سازد
چنین هجوم کند گر به شاخسار امسال
غریب نیست که زاهد برآید از خشکی
چنین که شد درو دیوار میگسارامسال
ز نوبهار هوا شد چنان به کیفیت
که میکشان شکنند از هوا خمارامسال
ز دست توبه گرفته است جوش لاله و گل
چو برگهای خزان دیده اختیار امسال
به دیده تیغ مرصع نیام می آید
ز جوش لاله و گل تیغ کوهسار امسال
بجز گرفتن جام و نظاره ساقی
نمی رود دل ودستم به هیچ کارامسال
غنی زآب خمارند میکشان صائب
ز بس هوا ز رطوبت شد آبدار امسال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصف بهاری بیمانند و پرباران است که زمین را چنان پربرکت کرده که شکوفهها را به رستاخیز و کوهسار را به شمشیری با نیام جواهرنشان مانند میکند. شاعر سپس از این طراوت به سرخوشی میرسد: هوا خود مستیآور است، توبه بیاختیار شده و حتی زاهد از خشکی بیرون میآید. در پایان، دل گوینده جز به جام و تماشای ساقی به کاری نمیرود.
هوش مصنوعی: امسال فیض و برکت بهار چنان بالا گرفته که از فراوانی سبزه و آب، لب بام با کنار جوی یکی شده است؛ یعنی بامها نیز مانند جویبار سبز و پرآب شدهاند.
هوش مصنوعی: امسال زمین از باران ابر چنان مایهدار و پربرکت شده که همین مایه، خمیرمایهٔ بهارهای بسیار در سالهای آینده خواهد بود.
هوش مصنوعی: امسال زمین چنان پرطراوت است که اگر گردی هم از آن برخیزد، پیش از آنکه نفسی بکشد به سروی خرامان بدل میشود.
هوش مصنوعی: با این باران پیوسته که رشتهاش از هم نمیگسلد، امسال هیچ دل شکسته و دو نیمهای در جهان باقی نمیماند؛ گویی این رشته دلهای دو پاره را به هم میدوزد.
هوش مصنوعی: اگر شکوفه صبح قیامت نیست، پس چرا امسال آنچه در دل زمین پنهان بود آشکار شده است؟ شاعر شکفتن گیاهان را به برخاستن مردگان در روز رستاخیز مانند کرده است.
هوش مصنوعی: اگر امسال شکوفه چنین انبوه بر شاخهها هجوم آورد، مانند میوه پشت شاخه را از سنگینی خم خواهد کرد.
هوش مصنوعی: امسال که حتی در و دیوار هم از طراوت گویی بادهخوار شدهاند، شگفت نیست که زاهد نیز از خشکی و زهد خشک خود بیرون آید.
هوش مصنوعی: هوای بهار امسال چنان سرخوشکننده و مستیآور شده که بادهنوشان تنها با همین هوا خمار خود را میشکنند.
هوش مصنوعی: امسال جوشش لاله و گل، اختیار را از دست توبه گرفته است، همچنان که برگ خزانزده بیاختیار از درخت میافتد؛ یعنی توبه دیگر توان پایداری ندارد.
هوش مصنوعی: امسال از انبوهی لاله و گل، تیغهٔ کوهسار به چشم مانند شمشیری میآید که در نیامی جواهرنشان نهاده باشند.
هوش مصنوعی: امسال دل و دست من جز به گرفتن جام باده و تماشای ساقی به هیچ کار دیگری نمیرود.
هوش مصنوعی: ای صائب، امسال هوا از رطوبت چنان پرآب شده که بادهنوشان از آب شراب برای رفع خمار بینیازند؛ همین هوا خمارشان را درمان میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگرچه بسته قضا دست نوبهار امسال
بدین خوشیم که خُرّم بود بهار امسال
سزد که خلق نکوتر ز سال پار شوند
که نوبهار نکوتر بود ز پار امسال
نگار، پار سر قتل و جنگ و غارت داشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.