مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع
مشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع
چو غنچه دوخته ام کیسه ها به خرده گل
به برگ سبز شوم چون زباغبان قانع ؟
حلال باد به یعقوب بوی پیراهن
که من ز دور به گردم زکاروان قانع
خطا چگونه شودتیر من،که گردیم
ز صید خویش به خمیازه چون کمان قانع
مرا ز خویش درین آسیا چوباری نیست
شدم به گردش خشکی زآسمان قانع
خوش است لقمه که چشمی نباشد از پی آن
به خوردن دل خود گشته ام ازان قانع
ز بوسه صلح به پیغام خشک نتوان کرد
به نیم جان نشوم زان جهان جان قانع
همان ز رهگذر رزق می کشم سختی
اگر چه من چو همایم به استخوان قانع
به یک دو کف نتوان سیر شد زآب حیات
به یک دو زخم زتیغش شوم چسان قانع؟
ز زخم خار شود امن بلبلی صائب
که شد به رخنه دیوار گلستان قانع



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ قناعت و حدود آن است. شاعر گاهی به کمترین بهره، مانند گرد کاروان یار، خون دل خوردن و استخوانی چون هما، قناعت میکند و قناعت را مایهٔ کامیابی و ایمنی میداند. اما در کار عشق به تماشای خشک، پیغام بیبوسه و یکی دو زخم از تیغ معشوق راضی نمیشود. در پایان نتیجه میگیرد که بلبلِ قانع به شکاف دیوار، از خار در امان میماند.
هوش مصنوعی: به صرفِ تماشای خشک و بیبهره از زیبارویان سمنبر راضی مشو؛ همانگونه که سزا نیست از سفرهٔ پربرکت سلیمان تنها به استخوانی خرسند شوی.
هوش مصنوعی: من مانند غنچه کیسهها دوختهام تا از گل بهرهای هرچند خرد بگیرم؛ آیا رواست که از باغبان تنها به برگ سبزی قانع شوم؟ یعنی به سهم اندک و ظاهری خرسند نمیشوم.
هوش مصنوعی: بوی پیراهن یوسف بر یعقوب گوارا باد؛ من از دور به گرد و غبار کاروان یار هم قانعم. یعنی کمترین نشانهای از معشوق مرا بس است.
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است تیر من به خطا رود، در حالی که مانند کمان از شکار خود تنها به خمیازه، یعنی کشیده شدن و دهان گشودن، بسنده کردهام؟ قناعت و بیطمعی مرا به هدف میرساند.
هوش مصنوعی: در این آسیای جهان از خودم باری و دانهای ندارم که آرد شود؛ بنابراین از گردش آسمان تنها به چرخیدنی خشک و بیحاصل قانع شدهام.
هوش مصنوعی: لقمهای گواراست که چشم دیگری در پی آن نباشد؛ از همین رو به خوردن دل خود، یعنی خون دل خوردن، قناعت کردهام.
هوش مصنوعی: نمیتوان به جای بوسه به پیغامی خشک رضایت داد؛ من هم از آن معشوقی که جهانِ جان است به نیمهجانی قانع نمیشوم.
هوش مصنوعی: با اینکه مانند هما به استخوان قانعم، باز هم در راه به دست آوردن روزی سختی میکشم.
هوش مصنوعی: از آب حیات با یکی دو مشت نمیتوان سیراب شد؛ پس چگونه از تیغ معشوق به یکی دو زخم قانع شوم؟ عاشق زخم یار را چون آب حیات بیشتر میخواهد.
هوش مصنوعی: ای صائب، بلبلی که به شکاف دیوار گلستان قانع شود و از بیرون تماشا کند، از زخم خار در امان میماند. یعنی قناعت مایهٔ ایمنی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع
ز وصل گل به خس و خار آشیان قانع
درون خانه شکارش آماده است
کسی که گشت به خمیازه چون کمان قانع
زبان دراز بود، هرکه همچو تیغ شود
[...]
کسی ز خلق نباشد، چو خسروان قانع
که گشته اند بدنیا، ز ترک آن قانع؟!
زدست طعنه مجنون، چه سان رهد عقل؟!
که شد بسقف گل، از سقف آسمان قانع
خورد بنانخورش عزت قناعت نان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.