هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش
خاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش
پیش تیغ آسمان هرکس نیندازد سپر
جوشن داودی صبر و تحمل بایدش
خرده ای ازمال دنیا در بساط هرکه هست
جبهه واکرده ای پیوسته چون گل بایدش
نغمه پردازی که خواهد روی گل با خودکند
صدهزاران ناله رنگین چو بلبل بایدش
نازک اندامی که خواهد در کمند آرد مرا
تاب درموی میان افزون زکاکل بایدش
هرکه می خواهد که ازسنجیده گفتاران شود
بر زبان بند گرانی ازتأمل بایدش
صبر برجور فلک کن تا برآیی رو سفید
دانه چون درآسیا افتد تحمل بایدش
این کهن معمار، پیری راکه برگیرد ز خاک
زیر بار رهنوردان صبر چون پل بایدش
قطره آبی که دارد در نظر گوهر شدن
از کنار ابر تا دریا تنزل بایدش
هرکه صائب کرد پیش یاراظهار نیاز
زهره تیغ جگر سوز تغافل بایدش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مجموعهای از پندهای تمثیلی است که هر بیت شرطِ رسیدن به مقصودی را بیان میکند: آسودگی با توکل، ایستادگی با صبر، سخنوری با تأمل و بزرگی با فروتنی. شاعر با تمثیلهایی چون دانه در آسیا، پل زیر بار رهگذران و قطرهای که تا دریا فرود میآید تا گوهر شود، صبر و افتادگی را راه سربلندی میداند. در پایان، اظهار نیاز به معشوق را نیز مستلزم تابآوردن بیاعتنایی او میشمارد.
هوش مصنوعی: هر کس بخواهد در این باغ جهان لبی خندانتر از گل داشته باشد، باید دلی آسوده و فارغ از گرفتاریهای دنیا داشته باشد، همانگونه که توکل دل را آسوده میکند.
هوش مصنوعی: هر کس نمیخواهد در برابر شمشیر بلاهای آسمان سپر بیندازد و تسلیم شود، باید زرهی مانند زره داوودی از صبر و تحمل بر تن داشته باشد.
هوش مصنوعی: هر کس اندکی از مال دنیا در دستگاه خود دارد، باید مانند گل همیشه گشادهرو و بخشنده باشد؛ چنانکه گل زر درون خود را با گشودن چهره میپراکند.
هوش مصنوعی: نغمهسرایی که میخواهد روی گل را به سوی خود بگرداند و دل معشوق را به دست آورد، باید مانند بلبل صدها هزار ناله رنگین و پرسوز داشته باشد.
هوش مصنوعی: آن زیباروی نازکاندامی که میخواهد مرا در کمند عشق خود گرفتار کند، باید پیچ و تاب کمرِ باریک چون مویش بیشتر از پیچ و تاب کاکلش باشد.
هوش مصنوعی: هر کس میخواهد از سخنوران سنجیدهگو شود، باید با اندیشیدن و درنگ، بند سنگینی بر زبان خود بگذارد و کم و سنجیده سخن بگوید.
هوش مصنوعی: بر ستم روزگار صبر کن تا سرانجام سربلند و روسفید بیرون آیی؛ همانگونه که دانه وقتی در آسیا میافتد باید تحمل کند تا آرد سفید شود.
هوش مصنوعی: اگر این معمار کهن روزگار بخواهد پیری را از خاک برکشد و بزرگ کند، آن پیر باید مانند پل زیر بار رهگذران صبور باشد.
هوش مصنوعی: قطره آبی که آرزوی مروارید شدن دارد، باید از دامن ابر تا دریا فرود آید و فروتنی پیشه کند؛ یعنی بزرگی از راه افتادگی به دست میآید.
هوش مصنوعی: صائب، هر کس پیش یار نیاز و دلدادگی خود را آشکار کند، باید جرئت و تاب تحمل شمشیر جگرسوز بیاعتنایی او را داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش
ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار
[...]
صبحدم، در باغ هر کو خندهٔ گل بایدش
نیمشب در ناله دمسازی بلبل بایدش
تا تماشایی، ز گلچین باز داند باغبان
گر گشاید درو گر بندد، تأمل بایدش
بینوایی برنتابد با تهیدامن به باغ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.