می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر
می تراود هر نفس زین پرده آهنگ دگر
اختلافی نیست در شست و کمان وتیر، لیک
می کند پرواز هر تیر از کمان رنگ دگر
گرچه غیر ازیک نوا در پرده خورشید نیست
می شود هر ذره دست افشان به آهنگ دگر
وحشت ما از جهان موقوف دست افشاندنی است
می کندآواره این دیوانه را سنگ دگر
مرهم کافوراز ناسازگاریهای بخت
می شود بهر خراش سینه ام چنگ دگر
طفل بد خوبم، دلم رابرده شیرینی ز راه
بر امید صلح هر دم می کنم جنگ دگر
در چنین وقتی که شد چون شیشه نازک پای من
می شود درراه من هرنقش پا، سنگ دگر
غیر زنگ منت صیقل که می ماندبجا
می روداز خاطر آیینه هرزنگ دگر
گرچه بیرنگ است صائب باده پرزور عشق
زین قدح هر چهره ای بر می کند رنگ دگر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر این اندیشه بنا شده که سرچشمه یکی است و جلوهها و اثرهایش گوناگون. نمونههای آن تیرهایی است که از یک کمان به گونههای مختلف میپرند، ذرههایی که از یک خورشید هر کدام به آهنگی میرقصند و بادهٔ بیرنگ عشق که هر چهره را به رنگی درمیآورد. در میانه، شاعر از بخت ناسازگار خود مینالد که مرهم برایش زخم و هر جای پا برایش سنگ میشود. همچنین میگوید که بار منت از هر زنگاری ماندگارتر است.
هوش مصنوعی: زیبایی معشوق هر لحظه با فریب و افسونی تازه دل را میرباید. از پس این پرده هر نفس نغمه و جلوهای نو بیرون میتراود.
هوش مصنوعی: شست تیرانداز و کمان و تیر همه یکیاند و تفاوتی ندارند، ولی هر تیر به گونهای دیگر از کمان پرواز میکند. یعنی سرچشمه یکی است و جلوهها گوناگون.
هوش مصنوعی: در پردهٔ خورشید جز یک نوا نیست، اما هر ذره به آهنگی دیگر در پرتو آن دستافشان و رقصان میشود. یعنی فیض یکی است و هر کس به اندازهٔ خود آن را میگیرد.
هوش مصنوعی: گریز ما از جهان تنها به یک دستافشاندن و رها کردن بسته است. هر سنگی که به این دیوانه زده شود، او را آوارهتر و دورتر میکند.
هوش مصنوعی: از ناسازگاری بخت، حتی مرهم خنک کافور برای من چنگالی دیگر میشود که سینهام را میخراشد. یعنی داروی من هم برایم درد میشود.
هوش مصنوعی: من مانند کودکی بدخوی هستم که شیرینیِ آشتی دلش را از راه برده است. به امید آشتی و شیرینی آن، هر لحظه جنگ و قهری تازه به پا میکنم.
هوش مصنوعی: در این هنگام که پایم مانند شیشه نازک و شکننده شده است، هر جای پایی که در راهم باشد، برایم سنگی دیگر میشود.
هوش مصنوعی: هر زنگار دیگری از دل آینه پاک میشود و میرود، جز زنگار منتِ صیقلگر که بر جای میماند. یعنی بار منت از هر آلودگی ماندگارتر است.
هوش مصنوعی: صائب، اگرچه بادهٔ پرزور عشق خود بیرنگ است، هر چهرهای از این جام رنگی دیگر میگیرد. یعنی عشق یکی است و اثرش در هر کس به گونهای دیگر نمایان میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.