یک شعله شوخ است که دیدار نماید
گاه از شجر طور وگه از دار نماید
گاهی چو تبسم ز لب غنچه بخندد
گاهی چو خلش از مژه خار نماید
سر حلقه تسبیح شود گه چو موذن
چون تاب گه از رشته زنارنماید
توفیق کلاه نمدفقر نیابد
هر کس که به ما طره دستار نماید
تا یافته بلبل که در آن بزم رهم نیست
گل را به من از دور به منقار نماید
شد دست ودل مشتریان در پی یوسف
گوهر چه درین سردی بازارنماید
طوطی بچشانم به تو شیرین سخنی را
گر رو به من آن باعث گفتار نماید
عیاری زلف است پریشانی ظاهر
پر کاری چشم است که بیمارنماید
صائب سخن تازه من آب حیات است
کی روی به هر تشنه دیدارنماید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیباییهای عشق و محبت میپردازد. در این اثر، شاعر از شعله عشق که گاه از درخت طور و گاه از دار نمایان میشود، سخن میگوید. این عشق گاهی مانند تبسمی بر لبان غنچه و گاهی مانند خار از مژه دیده میشود. شاعر به توفیق و فقر اشاره میکند و میگوید هر کس بخواهد به او نزدیک شود، به موفقیت دست نمییابد. همچنین به بلبل و گل اشاره میکند که بلبل در بزم حاضر نیست و گل را فقط از دور میبیند. در ادامه، عواطف مشتریان عشق به یوسف و دلباختگی آنها بیان میشود و همچنین اشاره به شیرینزبانی و زیباییهای ظاهری و باطنی میکند. در نهایت، شاعر خود را منبع تازهای از زندگی و عشق میداند که هر کسی را به خود جذب میکند.
هوش مصنوعی: شعلهای بازیگوش است که گاهی از درخت طور (کوه طور) نمایان میشود و گاهی از دار (چوب دار) جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: گاهی لب غنچه با لبخندی زیبا شکوفا میشود، و گاهی نیز مژهها به مانند خار، سخت و تند به نظر میآیند.
هوش مصنوعی: چنین میتوان گفت که در اینجا به جریان زندگی و حوادثی که به ما میآید اشاره کرده است. مانند صدای مؤذن که فراخوان به نماز است و حلقه تسبیح که به هم پیوستگی و نظم اشاره دارد. هنگامی که او از تسبیح خارج میشود، نشان از تغییر و حرکت به سمت دیگر دارد. این تصویر از دور و نزدیک شدن، نشانهای از رفت و آمد حوادث در زندگی است.
هوش مصنوعی: هر کسی که به ما احترام بگذارد و در حق ما نیکی کند، هرگز به بدبختی و فقر دچار نخواهد شد.
هوش مصنوعی: بلبل متوجه شده که در آن جشن و سرور، جایی برای او وجود ندارد، بنابراین از دور برای من گل را به منقار خود نشان میدهد.
هوش مصنوعی: مشتریان در پی پیدا کردن یوسف گوهری هستند و در این بازار سرد، حس و حال و اشتیاق آنها همچنان زنده است.
هوش مصنوعی: اگر طوطی را به تو شیرین سخنی بگویم، فقط به خاطر این است که آن طوطی از من یاد گرفته و اگر به من توجه کند، میتواند به خوبی سخن بگوید.
هوش مصنوعی: زلفی که درهم است، نشانهای از زیبایی و فریبندگی است و چشمی که پرکار و پرجنب و جوش به نظر میرسد، میتواند احساس نگرانی و اضطراب را به دیگران منتقل کند.
هوش مصنوعی: سخنان نو و تازه من مانند آب حیات است که میتواند هر شخص تشنهای را سیراب کند و به او زندگی بخشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
غفلت چه اثر در دل هشیارنماید
افسانه چه با دولت بیدار نماید
با بخت سیه حادثه سهل عظیم است
هر خار سنانی به شب تارنماید
همواری تیغ آفت جانهای سلیم است
[...]
در خاره، خدنگ نگهت کار نماید
خود را به عبث، چشم تو بیمار نماید
آن دست که بالاتر از آن دست دگر نیست
دستی ست که جا درکمر یار نماید
تنها مرو ای بوی گل از طرف گلستان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.