کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد
این سوخته تخم از جگر سنگ برآرد
دنبالهرو محمل او را چه بود حال
جایی که جرس ناله به فرسنگ برآرد
این نقش که زد ساعد سیمین تو برآب
از دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
تدبیر من آهنگ زمین بوس تو دارد
تا پرده تقدیر چه آهنگ برآرد
پیمانه چو پروانه به گرد تو زند بال
از آتش می روی تو چون رنگ برآرد
تاب سخن تلخ ندارد دل نازک
این آینه از آب گهر زنگ برآرد
صائب شرر جان چه کند در تن خاکی
چون شعله نفس در جگر سنگ برآرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در آرزوی عشقی است که دل سوخته و سنگشدهٔ او را دوباره زنده کند. سپس از رنج دنبالکردن محمل یار، بیوفایی و دلبری او و ناتوانی تدبیر در برابر تقدیر سخن میگوید. در بیتهای پایانی از لطافت دل در برابر سخن تلخ میگوید و جان را به اخگری مانند میکند که در تن خاکی گرفتار است.
هوش مصنوعی: کجاست عشقی که از دل تنگ من دود برآورد و این دانهٔ سوخته را حتی از دل سنگ برویاند؟ شاعر آرزوی عشقی را دارد که کار ناممکن را ممکن کند.
هوش مصنوعی: وقتی زنگ کاروان محمل یار نالهاش را تا یک فرسنگ میرساند، حال کسی که پیاده در پی آن محمل میرود چه خواهد بود؟ اگر جرس چنین مینالد، عاشقِ دنبالهرو بسیار بیشتر رنج میبرد.
هوش مصنوعی: ساعد سیمین تو این نقش را بر آب زده و همهچیز را بیثبات و فریبنده کرده است. با این حال، کسی با چه حیلهای میتواند دلش را از دست تو بیرون آورد؟
هوش مصنوعی: تدبیر و چارهٔ من قصد بوسیدن خاک درگاه تو را دارد. باید دید پردهٔ تقدیر چه آهنگی مینوازد و سرانجام چه پیش میآید.
هوش مصنوعی: وقتی چهرهٔ تو از آتش شراب برافروخته و رنگین میشود، پیمانه هم مانند پروانه گرد تو بال میزند و شیفتهٔ تو میشود.
هوش مصنوعی: دل نازک تاب شنیدن سخن تلخ را ندارد. این آینه چنان لطیف است که حتی از آب و تلألؤ گوهر هم زنگار میگیرد.
هوش مصنوعی: صائب، اخگر جان در این تن خاکی چه میتواند بکند؟ مانند جرقهای است که در دل سنگ زندانی شده و چگونه میتواند مثل شعله نفس برآورد و آشکار شود؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد
از دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
محتاج به می نیست رخ لاله عذاران
این جام ز خود باده گلرنگ برآرد
چون غنچه به دامن دهدش برگ شکرخند
[...]
آن کس که ز آسوده دلی رنگ برآرد
گر شیشه گذارد به بغل، سنگ برآرد
نقصان ز نم اشک نباشد دل ما را
از آب خود آیینه کجا زنگ برآرد؟
چون لاله، سیه خانه شود چشمه ی آتش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.