زانقلاب دل آسوده بیشتر باشد
کمند وحدت ما موجه خطر باشد
بجز دهان تو کزچهره است خندانتر
که دیده غنچه که از گل شکفته ترباشد
زمی فروغ لب لعل اودوبالا شد
می دو آتشه را نشأه دگر باشد
به سخت رومکن اظهار تنگدستی خویش
بشوی دست ز آبی که در گهرباشد
بیان شوق محال است ورنه نامه من
نه نامه ای است که محتاج نامه برباشد
گره به سایه ابربهار نتوان زد
مبند دل به حیاتی که در گذر باشد
به بردباری من نیست کوهکن در عشق
که کوه بردل من سایه کمرباشد
زتیره بختی خود شکوه نیست عاشق را
که ناله در دل شب بیش کارگر باشد
اگر به ترک کله دیگران شوند آزاد
کلاه مردم آزاده ترک سرباشد
به راستی زثمره همچوسرو قانع باش
که پشت شاخ خم از منت ثمر باشد
دعای مردم افتاده رد نمی گردد
حذر کنید زدستی که زیر سر باشد
زعیب خویش هنر نیست چشم پوشیدن
که پرده پوشی عیب کسان هنر باشد
سرود عشق ز تن پروران مجو صائب
چه ناله خیزد ازان نی که پرشکر باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مجموعهای از مضمونهای جداگانه به شیوهٔ سبک هندی است: ستایش لب و دهان معشوق، ناپایداری زندگی، بردباری عاشق و سودمندی ناله در شب. شاعر به قناعت، آزادگی، پرهیز از آه افتادگان و پوشاندن عیب دیگران سفارش میکند. در پایان میگوید عشق و سوز از تنپروران برنمیآید، همچون نیِ پر از شکر که ناله ندارد.
هوش مصنوعی: دل آسوده از دگرگونی و آشوب بیشتر بهره میبرد و آرامش آن از انقلابها افزون میشود؛ کمندی که ما را به وحدت میرساند همان موج خطر است، یعنی رسیدن به یگانگی از راه خطر کردن است.
هوش مصنوعی: جز دهان تو که از چهرهات خندانتر است، چه کسی غنچهای دیده که از گل شکفتهتر باشد؟ دهان غنچهمانند معشوق از گل رویش شکفتهتر است.
هوش مصنوعی: درخشش لب سرخ و لعلگون معشوق با نوشیدن شراب دوچندان شد؛ شراب دوآتشه سرمستی دیگری دارد.
هوش مصنوعی: نزد آدم سختدل و سنگرو از تنگدستی خود سخن مگو؛ از آبی که در دل گوهر است دست بشوی، یعنی از سنگدل امید بهره نداشته باش.
هوش مصنوعی: بیان شور و اشتیاق ناممکن است؛ وگرنه نامهٔ من چنان نیست که به نامهرسان نیاز داشته باشد و خود پر میکشید و میرسید.
هوش مصنوعی: نمیتوان سایهٔ ابر بهاری را گره زد و نگه داشت؛ پس به زندگیای که گذراست دل مبند.
هوش مصنوعی: فرهاد کوهکن در عشق به اندازهٔ من بردبار نیست؛ زیرا کوه بر دل من مانند سایهٔ کمرگاه کوه سبک است.
هوش مصنوعی: عاشق از بخت سیاه خود گله ندارد، چون ناله در دل شب تاریک اثرگذارتر است.
هوش مصنوعی: اگر دیگران با کنار گذاشتن کلاه و جاه آزاد میشوند، کلاه آزادگان کنار نهادن سر و گذشتن از جان است.
هوش مصنوعی: مانند سرو به راستقامتی قانع باش و میوه نخواه؛ زیرا پشت شاخهٔ میوهدار از بار منت میوه خم میشود.
هوش مصنوعی: دعای افتادگان و ستمدیدگان بیپاسخ نمیماند؛ از دستی که زیر سر نهاده شده، یعنی از دعا و نفرین درماندگان، بپرهیزید.
هوش مصنوعی: چشم پوشیدن از عیب خود هنر نیست؛ هنر آن است که عیب دیگران را بپوشانی.
هوش مصنوعی: صائب، نغمهٔ عشق را از تنپروران و آسایشطلبان مجو؛ نیی که درونش پر از شکر است چه نالهای میتواند داشت؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
برون ز گوشهٔ بهشت برین، سقر باشد
فزون ز توشهٔ شکر معده، بار خر باشد
هر آن که توشهٔ روزی و گوشهای دارد
به راستی مَلِک مُلک بحر و بر باشد
زیادت از سرت ار یک کُلَه به دست آری
[...]
رهی که خفته این زال عشوهگر باشد
به جان ز بوالعجبیهاش صد خطر باشد
در این زمانه نیابند محرمی چون شب
که همچو صبح به آخر نه پردهدر باشد
کسی به حمد و ثنای برادران عزیز
ز عیب خویش نباید که بیخبر باشد
ز دشمنان شنو ای دوست تا چه میگویند
که عیب در نظر دوستان هنر باشد
اگر به جایِ تو ما را کسی دگر باشد
به جز خیال نه ممکن بود اگر باشد
سری که در قدمت می رود به حکمِ قضا
دریغ نیست به دستِ من این قدر باشد
چو بالِ نسر بسوزد ز پرتوِ خورشید
[...]
اگر ز حال من آن شوخ را خبر باشد
بسوزد ار دلش از سنگ سخت تر باشد
حکایت من و او عشق نیست می دانم
که عشق دیگر و دیوانگی دگر باشد
رو، ای نسیم صبا و از آن دو چشم سیاه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.