فغان که وحشی من مانده از رمیدن شد
چو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد
به جرم این که چو شمع آتشین زبان گشتم
تمام هستی من صرف لب گزیدن شد
اگر چه سوخت رگ وریشه مرا غم عشق
خوشم که دانه من فارغ از دمیدن شد
به گرد بالش گوهر فرو نیارد سر
چنین که قطره من تشنه چکیدن شد
حریف سرکشی نفس چون توانم شد
مرا که آبله دست از عنان کشیدن شد
به گرمخونی محشر نمی شودپیوند
گسسته هررگ جانی که از رمیدن شد
شود به قدر تواضع کمال روزافزون
هلال ماه تمام از ره خمیدن شد
چنان فشرده مرا چرخ آهنین بازو
که رنگ گوهرم آماده چکیدن شد
چه لازم است کنم پای سعی آبله دار
مرا که راه طلب کوته از تپیدن شد
مکن به حاصل دنیا نظر سیه صائب
که برگ کاه مرا مانع از پریدن شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: صائب در این غزل از زمینگیر شدن جان بیقرار خود و سوختن در عشق سخن میگوید و ناتوانیاش را در برابر نفس و فشار روزگار شرح میدهد. در میانه، فروتنی را راه کمال میداند و هلال را نمونه میآورد که با خمیدگی به ماه تمام میرسد. سرانجام به خود هشدار میدهد که به بهرهٔ دنیا دل نبندد، زیرا اندک تعلق دنیوی، همانند برگ کاهی، او را از پرواز بازداشته است.
هوش مصنوعی: افسوس که دل رمنده و وحشی من از گریختن و بیقراری باز ماند و مانند جای پا، از سر آرامش به زمین چسبید و زمینگیر شد.
هوش مصنوعی: به گناه اینکه مانند شمع زبانی آتشین داشتم و سخن سوزان گفتم، همهٔ هستیام در پشیمانی و لب گزیدن گذشت؛ چنانکه شمع با سوختن زبانهاش کوتاه میشود.
هوش مصنوعی: هرچند غم عشق رگ و ریشهام را سوزاند، خرسندم که دانهٔ وجودم از رویش و سبز شدن دنیوی آسوده شد.
هوش مصنوعی: قطرهٔ وجود من چنان مشتاق فروچکیدن و فروتنی است که حاضر نیست مانند گوهر در بستر صدف سر فرود آورد و آرام بگیرد.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم با سرکشی نفس برابری کنم، در حالی که دستم از بس عنان آن را کشیدهام آبله کرده و دیگر توانی ندارد.
هوش مصنوعی: رگ جانی که از دوری و گریز گسسته شده، حتی با گرمی و شور روز قیامت هم دوباره پیوند نمیخورد.
هوش مصنوعی: کمال هر کس به اندازهٔ فروتنیاش روزبهروز بیشتر میشود؛ هلال باریک با خمیدگی و فروتنی به ماه تمام بدل شد.
هوش مصنوعی: آسمان نیرومند چنان مرا در فشار گذاشت که حتی رنگ گوهر وجودم آماده شد که مانند آب فرو بچکد.
هوش مصنوعی: چه نیازی است که با تلاش پایم را آبلهدار کنم، وقتی راه طلب برای من با تپیدن و بیقراری دل کوتاه شده است.
هوش مصنوعی: ای صائب، به دستاورد دنیا با چشم آزمند ننگر؛ زیرا همین برگ کاه ناچیز دنیا مانع پرواز من شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.