به درد و داغ دل بیقرار می چسبد
شرر به سوخته بی اختیار می چسبد
نصیب صافدلان از جهان تماشایی است
کجا به آینه نقش و نگار می چسبد؟
ازان ز باغ برون سرو من نمی آید
که گل به دامن او همچو خار می چسبد
به روی آب بود نعل نقش در آتش
چسان به دست بلورین نگار می چسبد؟
لباس فقر به بالای اهل دل صائب
چو داغ بر جگر لاله زار می چسبد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر ردیف «میچسبد» ساخته شده و هر بیت تصویری از پیوستگی یا ناپیوستگی چیزها با یکدیگر میدهد. دل بیقرار با داغ و درد پیوند دارد، صافدلان مانند آینه به نقش جهان دل نمیبندند، و گلها از شیفتگی به دامن معشوق میچسبند. در پایان، شاعر فقر را برای اهل دل همچون داغ لاله، همراه همیشگی و برازندهٔ آنان میداند.
هوش مصنوعی: دل بیقرار خودبهخود جذب درد و داغ میشود و به آن میچسبد، همانگونه که جرقه بیاختیار به چیز سوخته (مانند پارچهٔ سوخته که آتشگیرانه است) میگیرد. دل سوخته و درد آشنا با هم سازگارند.
هوش مصنوعی: بهرهٔ پاکدلان از جهان تنها تماشاست و به چیزی دل نمیبندند؛ همانطور که نقش و نگار بر آینه نمیچسبد و فقط در آن نمایان میشود و میگذرد.
هوش مصنوعی: معشوقِ سروقامت من از آن رو از باغ بیرون نمیآید که گلها، شیفتهٔ او، مانند خار به دامنش میچسبند و رهایش نمیکنند.
هوش مصنوعی: نقش حنا (نگار) بر دست بلورین و لطیف معشوق نمیماند؛ همچون نقشی بر آب است و نعلش در آتش (بیقرار و ناپایدار). شاعر از لطافت و صافی دست یار در شگفت است که چگونه نگار بر آن میچسبد.
هوش مصنوعی: صائب، جامهٔ فقر و درویشی بر قامت اهل دل چنان برازنده و جداناشدنی است که داغ سیاه در دل لالهزار؛ فقر جزئی از وجود آنان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.