چهره شوخ به یک رنگ مصور نشود
عکس روی تو در آیینه مکرر نشود
چهره تا از عرق شرم و حیا سیراب است
حسن محتاج به پیرایه دیگر نشود
اثر صحبت روشن گهران اکسیرست
موم در بحر محال است که عنبر نشود
هر تنک مایه که گیرد سخن از مردم یاد
همچو طوطی خجل از حرف مکرر نشود
عمر را قامت خم باز ندارد ز شتاب
تیر را بال و پر از بحر کمان تر نشود
می رسد مزد خموشان ز نهانخانه غیب
دهن غنچه محال است که پر زر نشود
دل بیطاقت ما صبر ندارد، ورنه
موجه ای نیست درین بحر که لنگر نشود
رفتن و آمدن مردم آزاده یکی است
این سپندی است که بار دل مجمر نشود
رهزن از راه محال است نهد پای به راه
طینت کج قلمان راست به مسطر نشود
گره گوشه ابروی بخیلان به ازوست
چون گهر هرکه ز آبش دهنی تر نشود
به که برگرد دل خویش بگردد صائب
سفر کعبه کسی را که میسر نشود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مجموعهای از مضامین اخلاقی و تمثیلی است: از زیبایی بینیاز از آرایش و تأثیر همنشینی با پاکان آغاز میکند و به نکوهش مقلدان، شتاب عمر، پاداش خاموشی و لزوم صبر میپردازد. شاعر سرشت کج را اصلاحناپذیر و ثروت بیبهرهرسان را از بخل بدتر میداند و در پایان توصیه میکند که هر که به کعبه نمیرسد، گرد دل خود طواف کند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ شوخ و دلربا با یک رنگ ثابت نقاشیشدنی نیست، چون هر لحظه رنگی دیگر میگیرد؛ از همین رو تصویر روی تو در آینه هم هیچگاه تکراری نمیشود و هر بار تازه است.
هوش مصنوعی: تا وقتی چهره از عرق شرم و حیا شاداب و طراوتدار است، زیبایی به آرایش و زینت دیگری نیاز ندارد.
هوش مصنوعی: همنشینی با پاکگوهران و روشندلان مانند کیمیا اثر دگرگونکننده دارد؛ همانطور که موم اگر در دریا بماند، ناگزیر عنبر میشود.
هوش مصنوعی: هر کممایهای که سخن را از دیگران یاد بگیرد، مانند طوطی از تکرار حرفهای تکراری شرمنده نمیشود؛ یعنی مقلد از تکرار سخن دیگران شرم ندارد.
هوش مصنوعی: خمیدگی قامت در پیری شتاب گذر عمر را بازنمیدارد، همانطور که بال و پر تیر از خمیدگی کمان سنگین و کند نمیشود؛ قامت خمیده خود چون کمانی است که تیر عمر را سریعتر پرتاب میکند.
هوش مصنوعی: پاداش خاموشان و کمگویان از خزانهٔ پنهان غیب میرسد؛ چنانکه دهان بستهٔ غنچه سرانجام پر از زر (گردهٔ زرد گل) میشود.
هوش مصنوعی: دل بیتاب ما شکیبایی ندارد؛ وگرنه در این دریا هیچ موجی نیست که سرانجام آرام و ثابت چون لنگر نشود؛ یعنی با صبر هر بیقراری به آرامش میرسد.
هوش مصنوعی: آمدن و رفتن آزادگان برای دیگران یکسان است و سنگینی نمیکند؛ مانند اسپند که بر آتشدان باری نمیگذارد و زود میرود.
هوش مصنوعی: محال است راهزن از کجروی دست بکشد و به راه راست بیاید؛ همانطور که سرشت کسانی که قلمشان کج است با خطکش راست نمیشود.
هوش مصنوعی: گره ابروی بخیلان از آن کسی بهتر است که مانند مروارید، با وجود داشتن آب، دهان کسی را از آن تر نکند؛ یعنی توانگری که بهرهاش به دیگران نمیرسد از بخیل بدتر است.
هوش مصنوعی: صائب، کسی که سفر کعبه برایش ممکن نیست، بهتر است گرد دل خود طواف کند؛ زیرا دل خود کعبهٔ حقیقی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر مرا بخت درین واقعه یاور نشود
چکنم صبر کنم گرچه میسر نشود
صورت حال من از زلف دلاویز بپرس
گر ترا از من دلسوخته باور نشود
شور عشق تو برم تا بقیامت در خاک
[...]
نیست یکشب که سر شکم گل بستر نشود
تا در پیرهنم رشته گوهر نشود
مدعی گر طرف ما نشود صرفه اوست
زشت آن به که بآئینه برابر نشود
خشکی بخت فرومایه طلسمی بسته است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.