صبر در عشق ز دلها سفری می گردد
کوه در راه طلب کبک دری می گردد
پرتو عاریتی نعل در آتش دارد
دولت ماه به یک شب سپری می گردد
می و مطرب نبود زنده دلان را در کار
خنده بر غنچه نسیم سحری می گردد
از نظرها ز خط سبز شود پنهان حسن
آدمیزاد درین شیشه پری می گردد
غوطه در خون زند آن کس که کند غمازی
صبح خونین جگر از پرده دری می گردد
همچو آیینه که در شارع عام آویزند
عمر من صرف پریشان نظری می گردد
سیل را پل نتواند ز سفر مانع شد
قامت هر که شود خم، سپری می گردد
شد ز بی حاصلیم قامت چون تیر، کمان
شاخ هر چند خم از پر ثمری می گردد
عشق گردید هوس در دل سودا زده ام
دیو در شیشه عشاق پری می گردد
هر کجا کار به افتادگی از پیش رود
بال و پر باعث بی بال و پری می گردد
می شود نقص بصیرت سبب وسعت رزق
تنگ این دایره از دیده وری می گردد
صائب آرام دل من به جناح سفرست
تا که دیگر ز عزیزان سفری می گردد؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر ناپایداری و حرکت دائمی در عشق و هستی تکیه دارد: صبر از دلها میرود، نور عاریتی ماه زود به پایان میرسد و عمر شاعر بیهوده صرف نگاههای پراکنده میشود. شاعر خمیدگی قامت خود را حاصل بیثمری میداند و آن را با شاخهٔ پربار مقایسه میکند. او همچنین از تبدیل هوس به عشق، برتری افتادگی و تنگ شدن روزی بر اهل بصیرت سخن میگوید. در پایان، آرامش دل خود را در سفر و رفتن میجوید.
هوش مصنوعی: در عشق، صبر از دلها رخت میبندد و میرود. در راه طلب حتی کوه که نماد سکون و پایداری است مانند کبک دری به حرکت درمیآید.
هوش مصنوعی: نوری که عاریه و قرضی باشد ناپایدار و بیقرار است. شکوه ماه که نورش از خورشید است در یک شب به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: زندهدلان برای شادی به شراب و نوازنده نیازی ندارند. همانگونه که نسیم سحر بی هیچ اسبابی غنچه را میخنداند و میشکفاند.
هوش مصنوعی: با رستن خط سبز بر چهرهٔ معشوق، زیبایی او از چشمها پنهان میشود. گویی آدمی در این شیشهٔ سبز مانند پری از دیدهها نهان میگردد.
هوش مصنوعی: هر که سخنچینی و راز دیگران را فاش کند، سرانجام در خون خود غرق میشود. صبح هم به سبب پردهدری، یعنی دریدن پردهٔ شب، جگرخون و سرخرنگ است.
هوش مصنوعی: عمر من مانند آیینهای که در گذرگاه عمومی آویخته باشند، صرف نگاههای پراکنده و بیهدف میشود.
هوش مصنوعی: پل نمیتواند سیل را از رفتن بازدارد. هر کس قامتش از پیری خم شود، عمرش به پایان نزدیک میشود. این قامت خمیده نیز مانند پل، مانع رفتن سیل عمر نیست.
هوش مصنوعی: قامت راست من از بیحاصلی و ناکامی مانند کمان خم شد. شاخهٔ درخت اگر خم شود، از فراوانی میوه است، اما خمیدگی من از بیثمری است.
هوش مصنوعی: هوس در دل شیفته و دیوانهٔ من به عشق تبدیل شد. در شیشهٔ دل عاشقان حتی دیو نیز به پری بدل میشود.
هوش مصنوعی: هرجا که کار با فروتنی و افتادگی پیش برود، داشتن قدرت و بال و پر مایهٔ ناتوانی و درماندگی میشود.
هوش مصنوعی: کمبینی و بیخبری سبب گشادگی روزی میشود. این دایرهٔ روزگار بر کسی که بینا و صاحبنظر است تنگ میگردد.
هوش مصنوعی: صائب، آرامش دل من وابسته به سفر و حرکت است. از خود میپرسد که دیگر کدام یک از عزیزان راهی سفر خواهد شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.