خط به گرد لب میگون تو چون ساغر گشت
خال شبرنگ ترا اختر دولت برگشت
رحم بر خود کن اگر رحم نداری بر ما
سر مژگان تو از کاوش دلها برگشت
عشق کی فرصت بیمار پرستی دارد؟
نعمتی بود که خون در رگ ما نشتر گشت
سر مپیچ از سر زانو که درین قلزم فیض
هر که پیچید به خود قطره صفت گوهر گشت
راه خوابیده اقلیم فنا مشکل بود
زخم شمشیر تو پهلوی مرا شهپر گشت
ما سر دولت و اقبال نداریم، ارنه
دفتر بال هما در کف ما ابتر گشت
در کدامین صدف ای در یتیمت جویم؟
کف این بحر ز دود دل من عنبر گشت
از وجود و عدم ما، چه خبر می پرسی؟
شرری بود سفر کرد و به آتش برگشت
فکر رنگین تو صائب چمن آرا گردید
دفتر لاله چو تقویم کهن ابتر گشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با وصف خطِ تازهدمیده بر لب معشوق آغاز میشود که رونق خال او را از میان برده است، و از ستم مژگان و شمشیر او سخن میگوید. شاعر زخمِ معشوق را مایهٔ پرواز به سوی فنا، و دروننگری را راه گوهر شدن میداند. در پایان، هستی آدمی را شرارهای میبیند که از آتش جدا شده و به آن بازمیگردد، و در مقطع اندیشهٔ رنگین خود را برتر از گل لاله میشمارد.
هوش مصنوعی: خطِ تازهرسته گرداگرد لب سرخ و شرابگون تو حلقه زد، چنانکه لبات مانند ساغری شد که لبهاش را خط گرفته است. با آمدن خط، ستارهٔ اقبال خال سیاه تو برگشت و دوران رونق آن به سر آمد.
هوش مصنوعی: اگر بر ما رحم نمیکنی، دستکم بر خودت رحم کن؛ نوک مژگان تو از بس دلها را کاوید و شکافت، کج و برگشته شد.
هوش مصنوعی: عشق فرصت پرستاری از بیمار را ندارد. این نعمتی بود که خونِ رگ خود ما نیشتر شد و ما را رگ زد و درمان کرد، بیآنکه به طبیب نیازی باشد.
هوش مصنوعی: از سر به زانو نهادن و مراقبه روی برمگردان؛ زیرا در این دریای فیض، هر کس مانند قطره در خود فرو پیچید و به خود فرورفت، گوهر شد.
هوش مصنوعی: راهِ سرزمین فنا راهی خفته و ناپیدا و دشوار بود. زخم شمشیر تو بر پهلوی من چون بالی نیرومند شد که مرا به آنجا پرواز داد.
هوش مصنوعی: ما سودای دولت و اقبال در سر نداریم؛ وگرنه بال هما، که سایهاش دولت میآورد، در دست ما بود و آن را پرپر و پریشان کردیم.
هوش مصنوعی: ای مروارید یگانه، تو را در کدام صدف بجویم؟ از دود آه دل من، کف این دریا عنبر شده است، یعنی در جستوجوی تو دریا را از آه خود سیاه و سوخته کردهام.
هوش مصنوعی: از هستی و نیستی ما چه میپرسی؟ ما شرارهای بودیم که اندکی از آتش جدا شد و سفر کرد و باز به همان آتش بازگشت.
هوش مصنوعی: صائب، اندیشهٔ رنگین تو آراینده و زینتبخش باغ شد و از شرم آن، برگهای لاله مانند تقویم کهنه از هم پاشید و بیاعتبار شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رخ نمودی و جهان در نظرم دیگر گشت
قصد جان کردی و هر مو به تنم خنجر گشت
داد و فریاد ز دست دل چون آینه ات
هر که از من سخنی گفت تو را باور گشت
تا شود در هوس عشق تو انگشت نما
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.