آب خضر و می شبانه یکی است
مستی و عمر جاودانه یکی است
بر دل ماست چشم، خوبان را
صد کماندار را نشانه یکی است
پیش آن چشمهای خواب آلود
ناله عاشق و فسانه یکی است
در مقامی که غور باید کرد
قطره و بحر بیکرانه یکی است
کثرت خلق، عین توحیدست
خوشه چندین هزار و دانه یکی است
پله دین و کفر چون میزان
دو نماید، ولی زبانه یکی است
رهروانی که راست چون تیرند
همه را مقصد و نشانه یکی است
دو جهان سنگ راه سالک نیست
نسبت تیر با دو خانه یکی است
گر هزارست بلبل این باغ
همه را نغمه و ترانه یکی است
نشود نور مهر پست و بلند
پیش ما صدر و آستانه یکی است
عاشقی را که غیرتی دارد
چین ابرو و تازیانه یکی است
خنده در چشم آب گرداند
ماتم و سور این زمانه یکی است
پیش مرغ شکسته پر صائب
قفس و باغ و آشیانه یکی است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «یکی است» نشان میدهد که در پسِ دوگانگیهای ظاهری یگانگی نهفته است: قطره و دریا، کثرت و توحید، دین و کفر، سوگ و شادی. شاعر برای این اندیشه از تمثیلهای ترازو، تیر، خوشه و دانه و نور خورشید بهره میگیرد. در پایان، با تصویر مرغ شکستهبال میگوید که برای ناتوان، قفس و باغ و آشیانه یکساناند.
هوش مصنوعی: آب حیاتِ خضر و شرابِ شبانه یک چیزند و مستی همان عمر جاودان است؛ یعنی مستیِ عاشقانه زندگی همیشگی میبخشد.
هوش مصنوعی: چشمِ همهٔ زیبارویان به دل ما دوخته شده است؛ مانند صد کماندار که همه یک هدف دارند.
هوش مصنوعی: در برابر آن چشمانِ خوابآلودِ معشوق، نالهٔ عاشق با افسانهٔ پیش از خواب فرقی ندارد؛ نهتنها اثری نمیکند، بلکه او را خوابآلودهتر میکند.
هوش مصنوعی: اگر به ژرفای حقیقت بنگریم، قطره و دریای بیکران یکی هستند؛ جزء و کل در اصل یک حقیقتاند.
هوش مصنوعی: بسیاریِ آفریدگان خودِ یگانگی است؛ همانگونه که هزاران خوشه همه از یک دانه پدید آمدهاند.
هوش مصنوعی: دین و کفر مانند دو کفهٔ ترازو دوتا به نظر میآیند، اما زبانهٔ ترازو که میان آنهاست یکی است؛ یعنی در اصل حقیقتی یگانه بر هر دو حاکم است.
هوش مصنوعی: رهروانی که مانند تیر راست و درستکارند، همه یک مقصد و یک هدف دارند.
هوش مصنوعی: دنیا و آخرت مانعِ راهِ سالک نمیشوند؛ همانگونه که تیر از هر دو خانه یکسان میگذرد و در هیچیک نمیماند.
هوش مصنوعی: اگرچه هزاران بلبل در این باغ هستند، همه یک نغمه و یک آواز دارند؛ یعنی همه یک حقیقت را میستایند.
هوش مصنوعی: نور خورشید بر بلندی و پستی یکسان میتابد؛ برای ما نیز بالای مجلس و درگاه فرقی ندارد.
هوش مصنوعی: برای عاشقی که غیرت دارد، گرهابروی معشوق همان دردی را دارد که ضربهٔ تازیانه.
هوش مصنوعی: خندهٔ زیاد هم اشک به چشم میآورد؛ پس سوگ و جشنِ این روزگار در اصل یکی است.
هوش مصنوعی: صائب، برای پرندهای که بالش شکسته است، قفس و باغ و آشیانه فرقی ندارند؛ چون از هیچکدام نمیتواند بهره ببرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آب خضر و می شبانه یکی است
مستی و عمر جاودانه یکی است
بر دل ماست چشم، خوبان را
صد کماندار را نشانه یکی است
پیش آن چشمهای خواب آلود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.