ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟
ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
عالمی را روی دل در قبله ابروی توست
تو چنین حیران ابروی دلارای که ای؟
شمع و گل چون بلبل و پروانه شیدای تواند
ای بهار زندگی آخر تو شیدای که ای؟
نعل در آتش ز سودای تو دارد آفتاب
ای سمن سیما تو سرگردان سودای که ای؟
چون دل عاشق نداری یک نفس یک جا قرار
سر به صحرا داده زلف چلیپای که ای؟
تلخی زهر از حلاوت های عالم می کشی
چاشنی گیر لب لعل شکرخای که ای؟
چشم می پوشی ز گلگشت خیابان بهشت
در کمین جلوه سرو دلارای که ای؟
نشکنی از چشمه کوثر خمار خویش را
از خمارآلودگان جام صهبای که ای؟
نیست غمازی طریق عاشقان پرده پوش
ورنه صائب خوب می داند که رسوای که ای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر معشوقی را خطاب میکند که همهٔ جهان شیفتهٔ اوست، اما خود او نشانههای عاشقی دارد: حیرانی، بیقراری، بیرغبتی به شیرینیهای دنیا و حتی به بهشت و کوثر. در هر بیت میپرسد که این معشوق خود عاشق و شیدای چه کسی است. در بیت پایانی صائب میگوید راز این عشق را میداند، ولی چون عاشق رازدار است، آن را فاش نمیکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که همهٔ جهان محو چهرهٔ توست، تو خود محو چهرهٔ چه کسی هستی؟ ای که جهان تو را تماشا میکند، تو به تماشای چه کسی ایستادهای؟
هوش مصنوعی: دلهای مردم جهان رو به ابروی تو، چون رو به قبله، کردهاند؛ پس تو اینچنین حیران ابروی زیبای چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: شمع و گل، همچون پروانه و بلبل، شیفتهٔ تو هستند؛ ای که مایهٔ طراوت و بهار زندگی هستی، آخر تو شیفتهٔ چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: خورشید از عشق تو بیقرار و در تب و تاب است (نعل در آتش دارد)؛ ای که چهرهای چون گل یاسمن داری، تو سرگشتهٔ عشق چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: تو مانند دل عاشق لحظهای در یک جا آرام نداری؛ آواره و صحراگرد زلف پیچدرپیچ چه کسی شدهای؟
هوش مصنوعی: شیرینیهای جهان در کام تو تلخ چون زهر است؛ گویا طعم لب سرخ و شیرینگفتار کسی را چشیدهای، آن لب از آن کیست؟
هوش مصنوعی: از گردش در باغها و خیابانهای بهشت چشم میپوشی؛ در انتظار دیدن جلوهٔ قامت سروگونهٔ چه کسی نشستهای؟
هوش مصنوعی: حتی آب چشمهٔ کوثر خماری تو را برطرف نمیکند؛ تو مست و خمارِ بادهٔ جام چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: سخنچینی و فاش کردن راز روش عاشقانِ رازپوش نیست؛ وگرنه صائب خوب میداند که تو رسوای عشق چه کسی شدهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای جهانی محو رویت، محو سیمای کهای؟
ای تماشاگاه عالم، در تماشای کهای؟
عالمی را روی دل در قبلهٔ ابروی توست
تو چنین حیران ابروی دلارای کهای؟
شمع و گل چون بلبل و پروانه شیدای تواند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.