یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی عسل.
زنبورِ درشتِ بیمروت را گوی
باری چو عسل نمیدهی نیش مزن
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی عسل.
زنبورِ درشتِ بیمروت را گوی
باری چو عسل نمیدهی نیش مزن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت عمل در کنار علم اشاره دارد. گوینده میگوید که عالم بی عمل مانند زنبوری است که عسل ندارد. او به زنبور نیشزن بیمروت اشاره میکند که اگر عسل نمیدهد، نباید دیگران را نیش بزند. این بیان نشاندهنده این است که علم بدون عمل ارزشی ندارد و باید همراه با بذر نیکی و خدمت به دیگران باشد.
هوش مصنوعی: از کسی پرسیدند: یک عالم بدون عمل چه معنایی دارد؟
هوش مصنوعی: گفت: به زنبور بدون عسل.
به زنبور درشت بی رحم بگو: اگر عسل نمیدهی، پس نیش نزن.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.