شبی در جوانی و طیب نعم
جوانان نشستیم چندی بهم
چو بلبل، سرایان چو گل تازه روی
ز شوخی در افکنده غلغل به کوی
جهاندیده پیری ز ما بر کنار
ز دور فلک لیل مویش نهار
چو فندق دهان از سخن بسته بود
نه چون ما لب از خنده چون پسته بود
جوانی فرا رفت کای پیرمرد
چه در کنج حسرت نشینی به درد؟
یکی سر برآر از گریبان غم
به آرام دل با جوانان بچم
برآورد سر سالخورد از نهفت
جوابش نگر تا چه پیرانه گفت
چو باد صبا بر گلستان وزد
چمیدن درخت جوان را سزد
چمد تا جوان است و سرسبز خوید
شکسته شود چون به زردی رسید
بهاران که بید آورد بید مشک
بریزد درخت گشن برگ خشک
نزیبد مرا با جوانان چمید
که بر عارضم صبح پیری دمید
به قید اندرم جره بازی که بود
دمادم سر رشته خواهد ربود
شما راست نوبت بر این خوان نشست
که ما از تنعم بشستیم دست
چو بر سر نشست از بزرگی غبار
دگر چشم عیش جوانی مدار
مرا برف باریده بر پر زاغ
نشاید چو بلبل تماشای باغ
کند جلوه طاووس صاحب جمال
چه میخواهی از باز برکنده بال؟
مرا غله تنگ اندر آمد درو
شما را کنون میدمد سبزه نو
گلستان ما را طراوت گذشت
که گل دسته بندد چو پژمرده گشت؟
مرا تکیه جان پدر بر عصاست
دگر تکیه بر زندگانی خطاست
مسلم جوان راست بر پای جست
که پیران برند استعانت به دست
گل سرخ رویم نگر زر ناب
فرو رفت، چون زرد شد آفتاب
هوس پختن از کودک ناتمام
چنان زشت نبود که از پیر خام
مرا میبباید چو طفلان گریست
ز شرم گناهان، نه طفلانه زیست
نکو گفت لقمان که نازیستن
به از سالها بر خطا زیستن
هم از بامدادان در کلبه بست
به از سود و سرمایه دادن ز دست
جوان تا رساند سیاهی به نور
برد پیر مسکین سپیدی به گور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حکایت پیرمردی را روایت میکند که بر گذشته جوانیاش حسرت میخورد. او در ذکر یاد دوران جوانی و شادابیاش با جوانان مینشیند، اما پیری او را به درد و افسردگی دچار کرده است. پیر با زبانی پر ابهام میگوید که جوانی چون گل و سبزه است و پیری همچون خشکی و پژمردگی میباشد. او بر این باور است که هرگز نباید امید به بازگشت آن روزهای شاداب داشته باشد و زندگی باید با تلاش و درک واقعیتها ادامه یابد. در نهایت، پیر هشدار میدهد که نباید در دام گناه زندگی کرد و بهتر است از زندگی به درستی استفاده شود.
هوش مصنوعی: در جوانی، شبی را با دوستان خوش گذراندیم و از زندگی لذت بردیم.
هوش مصنوعی: مثل بلبل، زیبا و با آهنگ میخوانیم و مانند گل، خوشرو و تازهایم که از خوشی و شوخی در کوچهها صدای شاداب و دلنواز ایجاد کردهایم.
هوش مصنوعی: پیری که جهان را دیده و تجربه کرده، از ما دور است؛ چون در دوران جوانیاش، شبهایش با موهای سرش به سپیدی، و روزهایش به رنگ سیاه بوده است.
هوش مصنوعی: پیرمرد مانند فندق، زبانش بسته و بیسخن است و برخلاف جوانها که چون پسته لبهایشان پرخنده است، او نمیتواند از دلش خندهای بیافریند.
هوش مصنوعی: ای پیرمرد، جوانی تو سپری شده است، چرا در گوشهای نشستهای و به درد و حسرت میخوری؟
هوش مصنوعی: ای پیرمرد، بلند شو و از غم و اندوهت فاصله بگیر و به آرامش دل، با جوانان همراه شو و به فعالیتهای شاد و دلنشین بپرداز.
هوش مصنوعی: سالخورده، سرش را از غم خارج کرد و به جوانان نگاه کرد تا ببیند او چه چیز عاقلانهای میگوید.
هوش مصنوعی: چنانکه بادی نرم و خنک در گلستان وزیده میشود، باید درخت جوان را در بر بگیرد و نوازش کند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که درخت جوان و سرسبز است، باید از میوههایش لذت برد، اما وقتی به زردی و پیری رسید، دیگر نمیتوان به آن شکل استفاده کرد و خراب میشود.
هوش مصنوعی: در بهار، وقتی درخت بید دوباره جوانه میزند، بید مشک هم گلهایش را میفشارد و درختی که میوهاش ریخته، برگهای خشک را میریزد.
هوش مصنوعی: خود را در جمع جوانان نپندارم، زیرا در سایهٔ پیری، صبح زندگیام به پایان رسیده است.
آن باز نری(جان) که در اختیار من بود، هر لحظه نزدیک است رشته را ببرد.یعنی مرگ و پایان زندگی من نزدیک است.
هوش مصنوعی: شما بهراستی بر این سفره نشستهاید و به نعمتها دست یافتهاید، در حالی که ما از این رفاه و خوشیها دست کشیدهایم.
هوش مصنوعی: وقتی بر سر مقام و بزرگی نشستی، دیگر به فکر لذتهای جوانی نباش، زیرا آن دوران تمام شده است.
هوش مصنوعی: برف، به معنای پیری یا مشکلات زندگی، بر پر زاغ که نماد کمعرضگی یا محدودیت است نشسته، نشان میدهد که در این شرایط، تماشای زیباییها و لذتهای زندگی مانند بلبل تماشای باغ، برای من امکانپذیر نیست.
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی و جلوه طاووس (که نماد زیبایی و فخر است) را میبینی، دیگر چه نیازی به پرندهای مثل باز (که نماد قدرت و شکوه است) داری که بالش را از دست داده و نمیتواند پرواز کند؟
هوش مصنوعی: زندگیام در جوانی همچون خوشهای از غله بود که در تنگی و سختی سپری شد، اما حالا شما در این دوران جوانی، از خیر و برکت سبزههای تازه بهرهمند میشوید.
هوش مصنوعی: طراوت و شادابی گلستان ما از بین رفته است؛ چرا که وقتی گل پژمرده میشود، دیگر نمیتواند دستهای از گلها را ببندد.
هوش مصنوعی: به پشتیبانی پدرم تکیه میکنم، اما دیگر تکیه بر زندگی کردن و متکی به آن بودن، اشتباه است.
هوش مصنوعی: جوانان به راحتی و نشاط به حرکت و فعالیت میپردازند، در حالی که پیران برای عبور از مشکلات و چالشهای زندگی به کمک و یاری نیاز دارند.
هوش مصنوعی: پیشانی و چهرهام درخشان و زیبا بوده، اما اکنون با تابش آفتاب، رنگ و روی من زرد شده است.
هوش مصنوعی: آرزو کردن برای پختن چیزی از کودک ناتمام (در حال رشد) به اندازهای زشت نیست که از پیر نادان (بیتجربه) باشد.
هوش مصنوعی: من باید مانند کودکان گریه کنم، نه به خاطر بیگناهی، بلکه به دلیل شرم از گناهانم و زندگی نکردن به طور درست و معقول.
هوش مصنوعی: لقمان (فیلسوف و حکیم معروف) بهخوبی گفته که بهتر است انسان اصلاً ناز کند و به زندگی نگذرد، تا اینکه سالها در خطا و اشتباه زندگی کند.
هوش مصنوعی: بهتر است از صبح زود در یک کلبه (محل ساده زندگی) کار و تلاش کرد تا اینکه تمام ثروت و دارایی را به نادرستی از دست داد.
هوش مصنوعی: جوان تا زمانی که به سن خردسالی و جوانی رسید، با خوشی و سرمستی زندگی کرد، اما پیرمرد از زمانی که به سرای آخرت (گور) رفت، حسرت روزهای جوانیاش را میخورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.