ز ویرانهٔ عارفی ژنده پوش
یکی را نباح سگ آمد به گوش
به دل گفت گویی سگ اینجا چراست؟
درآمد که درویش صالح کجاست؟
نشان سگ از پیش و از پس ندید
به جز عارف آنجا دگر کس ندید
خجل باز گردیدن آغاز کرد
که شرم آمدش بحث این راز کرد
شنید از درون عارف آواز پای
هلا گفت بر در چه پایی؟ در آی
مپندار ای دیدهٔ روشنم
کز ایدر سگ آواز کرد، این منم
چو دیدم که بیچارگی میخرد
نهادم ز سر کبر و رای و خرد
چو سگ بر درش بانگ کردم بسی
که مسکین تر از سگ ندیدم کسی
چو خواهی که در قدر والا رسی
ز شیب تواضع به بالا رسی
در این حضرت آنان گرفتند صدر
که خود را فروتر نهادند قدر
چو سیل اندر آمد به هول و نهیب
فتاد از بلندی به سر در نشیب
چو شبنم بیفتاد مسکین و خرد
به مهر آسمانش به عیوق برد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، عارفی ژندهپوش در ویرانهای قرار دارد که صدای سگی توجه محلی را جلب میکند. آن شخص میپرسد این سگ در اینجا چه میکند و به دنبال درویش صالح میگردد، اما تنها عارف را میبیند. وقتی عارف متوجه میشود که شخص در حال شرم است، به او علامت میدهد که این صدا متعلق به اوست. عارف به سادگی، خود را به اندازهای تواضع میکند که خود را از سگ هم حقیرتر میداند و بر این باور است که رسیدن به درجات بالای انسانی تنها با تواضع و فروتنی ممکن است، نه با کبر و خودپسندی. در نهایت، یادآوری میکند که کسانی به قلههای والا دست مییابند که خود را در جایگاه پایینتری قرار دهند.
هوش مصنوعی: از ویرانهٔ یک عارف فقیر و سادهلب، صدای نباح (زنگ) سگی به گوش میرسد.
در دلش گفت که سگ اینجا چه کار میکند؟ و درویش صالح کجاست؟
نشانی از سگ آنجا ندید و فقط عارف را دید
هوش مصنوعی: عارف پس از شنیدن این بحث، دچار خجالت شد و برگشت، زیرا از اینکه به این راز پی برده بود، شرمنده بود.
هوش مصنوعی: عارف از درون خانه صدای پای کسی را شنید که به در میزند و از او میپرسد که چرا در را باز نمیکند و به او دعوت میکند تا وارد شود.
هوش مصنوعی: ای چشمان بینای من، گمان نکن که صدای سگ از اینجا به گوش میرسد، بلکه این صدای من است که به گوش میرسد.
هوش مصنوعی: وقتی دیدم که بیچارگی و ضعف را میفروشند، از سر خودخواهی و عقل و فکر خود دست کشیدم و تواضع کردم.
هوش مصنوعی: وقتی که به در خانهاش (شخصی که منظور است) بسیار صدا زدم و زوزه کردم، متوجه شدم که هیچکس به اندازه سگ، در نیازمندی و بیچارگی نیست.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به مقام و مرتبه بلندی برسی، باید از راه خاکساری و تواضع بالا بروی.
هوش مصنوعی: در این مقام کسانی به جایگاه عالی دست یافتند که خود را پایینتر از دیگران قرار دادند.
هوش مصنوعی: وقتی سیل با شدت و فریاد وارد میشود، از ارتفاع میافتد و به سمت پایین میرود.
هوش مصنوعی: مانند شبنمی که به زمین میافتد، انسان ضعیف و نیازمند هم به سبب محبت آسمان (خدا) به خوشی و نعمت برده میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.