گنجور

شمارهٔ ۶۹

 
رودکی
رودکی » قصاید و قطعات
 

زمانه اسب و تو رایض، به رای خویشت تاز

زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز

اگرچه چنگ نوازان لطیف دست بوند

فدای دست قلم باد دست چنگ نواز

تویی، که جور و بخیلی به تو گرفت نشیب

چنانکه داد و سخاوت به تو گرفت فراز



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

رضایی نوشته:

داستانی وجود دارد پیرامون زمین خوردن پادشاه و شکسته شدن دستش در چوگان بر اثر زمین خوردن اسب که اطرافیان جرئت نمی کنند به طرف پادشاه بروند … رودکی میرود و با این ابیات … هم اسب را از پادشاه هدیه میگرید هم پادشاه را بلند می کند

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید