حرف آخر قافیه

شماره ۱: ز آبشخور وصل بهره اشک است مرا

شماره ۲: رفتیم و نبود این ز نادانی ما

شماره ۳: دی دلبر من به رهگذر دید مرا

شماره ۴: بر خسته‌دلی کز تو چنین است مرا

شماره ۵: چشم تو که آفتی است مرد و زن را

شماره ۶: می‌آمد و کرده نرگس رعنا را

شماره ۷: زآن روز که دل عشق تو فرمود مرا

شماره ۸: آنچ از عمرم بر در جانان بوده است

شماره ۹: روزی دو که این سوخته یار بدست

شماره ۱۰: تا دولت وصل تو ز چاکر برگشت

شماره ۱۱: آن کس که ز یک جرعه من بی‌خبر است

شماره ۱۲: دل با غم عشق تو در آسایش هاست

شماره ۱۳: جز درد توام به درد‌ها درمان چیست

شماره ۱۴: در عشق تو این مرا یکی بد رفته است

شماره ۱۵: پیوسته ز من کشیده دامن دل توست

شماره ۱۶: دوش از غم عشق چشم من خواب نیافت

شماره ۱۷: نور رخ تو هر ره و هر رسته گرفت

شماره ۱۸: جایی که در او پای بقا لرزان است

شماره ۱۹: سبحان الله دلت ز هجران نگرفت

شماره ۲۰: تا در شکن زلف تو چین افتاده است

شماره ۲۱: اشکم که ز خون این دل تا بحل است

شماره ۲۲: بربود دلم به ترکتازی چشمت

شماره ۲۳: از درد تو سنگ خاره بر من بگریست

شماره ۲۴: چون دید که جان در این غم و درد نهفت

شماره ۲۵: رفتی و ز درد من خبر خواهی یافت

شماره ۲۶: این سوخته به عشوه خرسند برفت

شماره ۲۷: تن در تک و پوی عشق سرگردان است

شماره ۲۸: هم با تو به است گر همه یک نفس است

شماره ۲۹: گر زور تنم نیست تن زارم هست

شماره ۳۰: بر میم لبت خط تو چون افتاده است

شماره ۳۱: گویند که رنجوری و نازک تن دوست

شماره ۳۲: سودای تو مرغی است که دل دانه اوست

شماره ۳۳: صیدم کردی نه دانه نه دام نه هیچ

شماره ۳۴: پیچ سر گیسو به سرانگشت مپیچ

شماره ۳۵: گر سنگ دل تو زآن جفاکار شود

شماره ۳۶: من دیده که تو باز کجایی در بند

شماره ۳۷: هر چند که زحمت رقیبی نبود

شماره ۳۸: دستم همه از زلف تو کوته یابند

شماره ۳۹: هر روز دلم ز هجر می‌فرساید

شماره ۴۰: آن دل که دمی بی‌لب لعلت ناسود

شماره ۴۱: گر طره دلبران گره بسته شود

شماره ۴۲: گفتم که دلت قصد دل من نکند

شماره ۴۳: گر جرم ز دیده بود که روی تو بدید

شماره ۴۴: کس حال من خسته غمگین پرسد

شماره ۴۵: خرم دل آن کسی که خوابش ببرد

شماره ۴۶: در وقت سحر ز دیده‌ نم‌ها بینند

شماره ۴۷: لعل لب تو بر قدح مل خندد

شماره ۴۸: از تو همه شیوه‌های موزون آید

شماره ۴۹: هر لحظه دلم غم تو از سر گیرد

شماره ۵۰: زنبیل‌کش حسن ز اقبال آید

شماره ۵۱: از آب دو رخ آب جنان‌ها می‌برد

شماره ۵۲: بی‌روی تو صبر روی می‌ننماید

شماره ۵۳: گاهی که غمت به قصد جان برخیزد

شماره ۵۴: آن دل که نه در صحبت ما می‌باشد

شماره ۵۵: جز عشق توام زیر و زبر می‌نکند

شماره ۵۶: نه باد سحر با دم سردم ماند

شماره ۵۷: در فرقت تو تنم چو فرسوده شود

شماره ۵۸: دل در طلب تو سال‌ها غمگین بود

شماره ۵۹: در کار من آن‌ها که نظر بگمارند

شماره ۶۰: عشق آمد و صد گونه پریشانی کرد

شماره ۶۱: آن دل که ز دیده در غمت خون پالود

شماره ۶۲: از پای تو تا گشت سر رشته پدید

شماره ۶۳: بر دل غم تو گر چه ز صد بیش بود

شماره ۶۴: با کس چو به دوستی رقم نتوان زد

شماره ۶۵: یا رب اگرم عشق تو افزون گردد

شماره ۶۶: گفتی چو به وصل گردی از من خوشنود

شماره ۶۷: چندان کرم و لطف ز آغاز چه بود

شماره ۶۸: دوشم غم هجر تو چنان غمگین کرد

شماره ۶۹: یک روز نبد که هجر شبگیر نکرد

شماره ۷۰: سوز دل بنده در تو تأثیر نکرد

شماره ۷۱: چون صبح مرا ز روی تو یاد دهد

شماره ۷۲: غم بر دل من فزون کنی تا چه شود

شماره ۷۳: نی دست به زلف لاله‌پوش تو رسد

شماره ۷۴: نور رخت از شمس و قمر می‌گذرد

شماره ۷۵: دل از تو اگر عین بلا خواهد شد

شماره ۷۶: خلقی به دعا خلاق من می‌جویند

شماره ۷۷: غم نیست که این غریب تنها نکشد

شماره ۷۸: اشک من از آنچه بد فزون خواهد شد

شماره ۷۹: آن کس که به ماتمی دل ریش کند

شماره ۸۰: با روی تو آبروی روشن برود

شماره ۸۱: چاکر ز غمت کرانه‌ای می‌جوید

شماره ۸۲: از لعل لبت سخن چو پیوسته شود

شماره ۸۳: مه پیش رخت جلوه‌گری یارد کردی

شماره ۸۴: چون طبع تو با یار جفا می‌ورزد

شماره ۸۵: گفتی که ز عهد ما تو را یاد آید

شماره ۸۶: ای وصل تو و هجر تو سردفتر عمر

شماره ۸۷: آن حلقه زلف از خم ابرو برگیر

شماره ۸۸: اندر میدان پیش شه دین‌گستر

شماره ۸۹: بی‌خردگیی که رفت از آن کینه مگیر

شماره ۹۰: می دوش چو بگرفت میان ساغر

شماره ۹۱: تا با که و با چه اندر آمیزی باز

شماره ۹۲: آن ماه که در برم بدی کاش هنوز

شماره ۹۳: فرزانه بهاء دین به بی‌داد و هوس

شماره ۹۴: باز آمد و آورد مرا وعده که بیش

شماره ۹۵: یک بوسه ز لعل خویش کم گیر و ببخش

شماره ۹۶: بس خون که بریخت عنبر گل‌سپرش

شماره ۹۷: ای قد تو چون طریق دلداران خوش

شماره ۹۸: عید آمد و کرد هر کسی رای نشاط

شماره ۹۹: هر چند زمین زر بود منزل شمع

شماره ۱۰۰: با تو نیم از غم تو یک دم فارغ

شماره ۱۰۱: ای شیر بزن بهادر دشت نجف

شماره ۱۰۲: چون در دل خاک تیره کردی منزل

شماره ۱۰۳: بردی تو هزار چون من مسکین دل

شماره ۱۰۴: حاشا که به جور دل ز تو بردارم

شماره ۱۰۵: دیده بی‌طرف نظرت بفرستم

شماره ۱۰۶: اول به ره سر سیاهش نگرم

شماره ۱۰۷: دل را ز پی کسی به جان می‌آرم

شماره ۱۰۸: من روی تو با ماه برابر نکنم

شماره ۱۰۹: گیریم که در وصل تو جانان نزنم

شماره ۱۱۰: از بس که ز دیده خون دل پالودم

شماره ۱۱۱: آن شد که تو را به جان بها می‌کردم

شماره ۱۱۲: از دوست به هر رهگذری می‌پرسم

شماره ۱۱۳: گفتم که چو رفتی ز غمت رست دلم

شماره ۱۱۴: سبحان الله چه عهد بود آن گویم

شماره ۱۱۵: چندان که شب و روز غم او خوردم

شماره ۱۱۶: هر جا که روم روی تو آید پیشم

شماره ۱۱۷: من یاد لبت به هر دهان نپسندم

شماره ۱۱۸: تا ظن نبری که کم کمت می‌بینم

شماره ۱۱۹: ای کرده فراموش حق یار کهن

شماره ۱۲۰: دی چون ز وداع‌گاهم آن جان جهان

شماره ۱۲۱: در محنت روزگار تن فرسودن

شماره ۱۲۲: ای کار تو صبر بی‌کران آوردن

شماره ۱۲۳: در عشق تو اشک لعل‌‌بارم سفتن

شماره ۱۲۴: دانی ز چه گشت ای پسندیده من

شماره ۱۲۵: آمد بر من ژاله ز نرگس باران

شماره ۱۲۶: وصلت چون هست جاودانی پس از آن

شماره ۱۲۷: تا کی بودم ز هجر در خون خفتن

شماره ۱۲۸: آن به که غمش نگیرد الا رگ جان

شماره ۱۲۹: ایا دلم از فراق بی‌هوش مکن

شماره ۱۳۰: رفت آن سروی که دل به او بد نگران

شماره ۱۳۱: ای از تو به درد دل زن و مرد از من

شماره ۱۳۲: از خار چو آمد گل رنگین بیرون

شماره ۱۳۳: من سیر شدم از تو شکایت کردن

شماره ۱۳۴: کو آن همه سوگند گرانت با من

شماره ۱۳۵: سخت است به جای سور شیون دیدن

شماره ۱۳۶: تا کی خواهم ز دیدگان در سفتن

شماره ۱۳۷: ای دوست بیا و این دل پرخون بین

شماره ۱۳۸: ناتافته از خط تو هرگز سر من

شماره ۱۳۹: ای آن که همیشه در شرابی بی‌من

شماره ۱۴۰: عشق نوت آورده‌ام و جان کهن

شماره ۱۴۱: گاهی به دو غمزه غارت جان کند او

شماره ۱۴۲: آن که شده است عقل دیوانه او

شماره ۱۴۳: تا بود به تو جمله نیازم غم تو

شماره ۱۴۴: خسته دل من نخواست الا غم تو

شماره ۱۴۵: تا چند ز صحبت پراکنده تو

شماره ۱۴۶: ای نرگس تو غلام مخموری تو

شماره ۱۴۷: می‌گویندم هر چه بدانند از تو

شماره ۱۴۸: ای دست غمت مرا به زیر آورده

شماره ۱۴۹: ای باد صبا زلف تو را تاب زده

شماره ۱۵۰: از من به تو کس شکایتی ناکرده

شماره ۱۵۱: ای هیچ تو را غم من مسکین نه

شماره ۱۵۲: ای خدمت بنده دردسر دانسته

شماره ۱۵۳: ای جسته ز من بی‌سببی بی‌زاری

شماره ۱۵۴: انگشت حنا بسته و آراسته روی

شماره ۱۵۵: هر گه که حدیث فرقتی آغازی

شماره ۱۵۶: از تو دلم ای جان شده غمگین تا کی

شماره ۱۵۷: در خدمت خود مرا تو معلوم کنی

شماره ۱۵۸: اندر کنجی فتاده دارد پیری

شماره ۱۵۹: ای با دردت حدیث درمان بازی

شماره ۱۶۰: ای اصل طرب شراب را می‌مانی

شماره ۱۶۱: ای مایه نوش آب را می‌مانی

شماره ۱۶۲: اول به دروغ و زرقم ایمن کردی

شماره ۱۶۳: آن روز دلا که یار می‌بگزیدی

شماره ۱۶۴: باری دل بی‌هوش مرا پندستی

شماره ۱۶۵: بس سینه که در فراق خود می‌سوزی

شماره ۱۶۶: بر دولت خویش اگر نه ره داشته‌ای

شماره ۱۶۷: با بنده اگر تخم وفا کاشته‌ای

شماره ۱۶۸: ای باد که می‌وزی بر آن سرو سهی

شماره ۱۶۹: ای شمع به هرزه چند بر خود خندی