برهان دین که مر سپه شرک و کفر را

برهان و حجت تو همه ساله قاهر است

رای لطیفه‌زای تو اندر شب ضلال

چون ماه نورگستر و چون زهره زاهر است

در اعتقاد بنده فتوری گمان مبر

کاین عرض از ان نقیضه و زآن عیب ظاهر است

ور کم همی رسم به رفیع جناب تو

احوال سخت روشن و اعذار ظاهر است