برهان دین که مر سپه شرک و کفر را
برهان و حجت تو همه ساله قاهر است
رای لطیفه‌زای تو اندر شب ضلال
چون ماه نورگستر و چون زهره زاهر است
در اعتقاد بنده فتوری گمان مبر
کاین عرض از ان نقیضه و زآن عیب ظاهر است
ور کم همی رسم به رفیع جناب تو
احوال سخت روشن و اعذار ظاهر است