شد خزان گلشن آشنایی
بازم آتش به جان زد جدایی
عمر من ای گل طی شد بهر تو
وز تو ندیدم جز بدعهدی و بی وفایی
با تو وفا کردم، تا به تنم جان بود
عشق و وفاداری، با تو چه دارد سود
آفت خرمن مهر و وفایی
نوگل گلشن جور و جفایی
از دل سنگت آه
دلم از غم خونین است
روش بختم این است
از جام غم مستم
دشمن می پرستم
تا هستم
تو و مست از می به چمن چون گل خندان از مستی بر گریه من
با دگران در گلشن نوشی می
من ز فراقت ناله کنم تا کی؟
تو و چون می لاله کشیدنها
من و چون گل جامه دریدنها
ز رقیبان خواری دیدنها
دلم از غم خون کردی
چه بگویم چون کردی
دردم افزون کردی
برو ای از مهر و وفا عاری
برو ای عاری ز وفاداری
که شکستی چون زلفت عهد مرا
دریغ و درد از عمرم
که در وفایت شد طی
ستم به یاران تا چند
جفا به عاشق تا کی؟
نمی کنی ای گل یک دم یادم
که همچو اشک از چشمت افتادم
تا کی بی تو بود
از غم خون دل من
آه از دل تو
گرچه ز محنت، خوارم کردی
با غم و حسرت، یارم کردی
مهر تو دارم باز
بکن ای گل با من هرچه توانی ناز
هرچه توانی ناز
کز عشقت می سوزم باز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ترانه شکوهٔ عاشقی است که پس از عمری وفاداری، از معشوق جز پیمانشکنی ندیده و جدایی را به خزانِ باغ آشنایی تشبیه میکند. او خوشگذرانی معشوق با دیگران و خواری خود از رقیبان را در برابر هم میگذارد و حتی معشوق را از خود میراند. اما در پایان اعتراف میکند که با همهٔ این رنجها هنوز دلبستهٔ اوست و به ناز او تن میدهد.
هوش مصنوعی: باغ آشنایی و دوستی ما به پاییز رسید و پژمرد، و جدایی دوباره جانم را به آتش کشید.
هوش مصنوعی: ای محبوب گلمانند، عمرم را به پای تو گذراندم، اما از تو جز پیمانشکنی و بیوفایی ندیدم.
هوش مصنوعی: تا زنده بودم با تو وفادار ماندم، اما عشق و وفا با کسی چون تو چه سودی دارد؟
هوش مصنوعی: تو بلای خرمن مهر و وفا هستی و تازهگلِ باغِ ستم و بیوفایی.
هوش مصنوعی: آه و فریاد از دل سنگ و بیرحم تو.
هوش مصنوعی: دلم از غم خون شده است و سرنوشت و بخت من همین است.
هوش مصنوعی: از جام اندوه مستم و بیچارگیام چنان است که دشمن خود، یعنی معشوق بیوفا، را میپرستم.
هوش مصنوعی: تا زندهام، حال چنین است که تو مست از شراب در باغ، مانند گلِ شکفته، از سر مستی به گریهٔ من میخندی.
هوش مصنوعی: تو با دیگران در باغ شراب مینوشی و من تا کی باید از دوری تو ناله کنم؟
هوش مصنوعی: سهم تو مانند لاله جام شراب نوشیدن است و سهم من مانند گل جامه دریدن از غم.
هوش مصنوعی: و نیز سهم من خواری و تحقیر دیدن از رقیبان است.
هوش مصنوعی: دلم را از غم خون کردی؛ چه بگویم که با من چه کردی.
هوش مصنوعی: درد مرا بیشتر کردی.
هوش مصنوعی: برو ای کسی که از مهر و وفا بیبهرهای و هیچ وفاداری نداری.
هوش مصنوعی: زیرا پیمان مرا مانند زلف خود که شکنشکن است، شکستی.
هوش مصنوعی: افسوس و دریغ از عمرم که در وفاداری به تو سپری شد.
هوش مصنوعی: تا کی به یاران ستم و به عاشق جفا میکنی؟
هوش مصنوعی: ای گل، لحظهای هم مرا به یاد نمیآوری، چون مانند اشکی از چشمت افتادم و بیارزش شدم.
هوش مصنوعی: تا کی باید دلم در دوری تو از غم خون باشد؟
هوش مصنوعی: آه و دریغ از دل سخت تو.
هوش مصنوعی: هرچند با رنجها مرا خوار کردی و غم و حسرت را همدم من ساختی،
هوش مصنوعی: باز هم مهر تو را در دل دارم.
هوش مصنوعی: ای گل، هرچه میتوانی با من ناز کن و ناز بفروش.
هوش مصنوعی: چون من باز هم از عشق تو میسوزم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.