من شمع لرزانم
از شب گریزانم
کز غم فزون گردد
تاب و تب من
وای از شب من
چون شب فراز آید
افسانه ساز آید
آید ز تنهایی
جان بر لب من
وای از شب من
شب ها ز راحت جدا شوم
با مرغ شب هم نوا شوم
از بینوایی
جویم به میخانه هر شب
تا جرعه ای نوشم از لب
نوشین لب من
وای از شب من
وای از شب من
مراد من از جهان تویی، مهربان تویی
شمع محفل من، شادی دل من، در جهان تویی
حدیث دل با خدا کنم، ناله ها کنم
تا به ناله تو را با شکسته دلان، آشنا کنم
جان ریزم به پای تو، میمیرم برای تو، دیگر چه خواهی
دل سوی تو بنگرد، با یاد تو بگذرد، روز و شب من، نوشین لب من
وای از شب من
چون شمع سحرگهی
می سوزد دل رهی
شب ها به غم مبتلا شوم
با مرغ شب هم نوا شوم
از بینوایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ترانه شکوهٔ عاشقی تنهاست که خود را شمعی لرزان میبیند و از رسیدن شب میهراسد، چون شب غم و تنهاییاش را چند برابر میکند. او شبها با مرغ شب ناله میکند و در میخانه به دنبال لب یار است. در بند میانی رو به محبوب میکند، او را تنها آرزو و شادی دل خود میخواند و جانش را فدایش میکند. در پایان، شاعر دل خود را به شمع سحرگاهی سوزان مانند میکند و ترجیع «وای از شب من» حال او را جمعبندی میکند.
هوش مصنوعی: من مانند شمعی لرزانم و از فرا رسیدن شب میگریزم و از آن بیزارم.
هوش مصنوعی: زیرا در شب، از غم، رنج و بیقراری و تب من بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: افسوس و فریاد از شبهای دردناک من.
هوش مصنوعی: وقتی شب فرا میرسد، خیالها و قصههای غمانگیز به سراغم میآیند.
هوش مصنوعی: از شدت تنهایی، جانم به لبم میرسد و به حال مرگ میافتم.
هوش مصنوعی: افسوس و فریاد از شبهای من.
هوش مصنوعی: شبها آسایش را از دست میدهم و همراه پرندهٔ شب ناله سر میدهم.
هوش مصنوعی: این ناله از درماندگی و بینوایی من است.
هوش مصنوعی: هر شب در میخانه میگردم و جستوجو میکنم تا جرعهای از لب یار بنوشم.
هوش مصنوعی: از لب شیرین و نوشین محبوبم؛ و افسوس از شبهای من.
هوش مصنوعی: فریاد و افسوس از شبهای تنهایی من.
هوش مصنوعی: خطاب به محبوب میگوید: تنها آرزوی من در جهان تویی و مهربان تنها تویی؛ روشنیبخش جمع من و مایهٔ شادی دلم در این جهان تو هستی.
هوش مصنوعی: راز دلم را با خدا در میان میگذارم و ناله میکنم تا شاید با این نالهها تو را با حال دلشکستگان آشنا کنم و دلت را به رحم آورم.
هوش مصنوعی: جانم را فدای تو میکنم و برای تو میمیرم؛ بیش از این چه میخواهی؟ دلم همیشه به سوی توست و روز و شبم با یاد تو میگذرد، ای محبوب شیرینلب.
هوش مصنوعی: افسوس و فریاد از شبهای من.
هوش مصنوعی: دل رهی (شاعر) مانند شمعی که تا سحر سوخته و رو به خاموشی است، میسوزد.
هوش مصنوعی: شبها گرفتار غم میشوم و با پرندهٔ شب ناله میکنم.
هوش مصنوعی: و این همه از درماندگی و بینوایی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.