بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگ
که از ملال نمردی، چه خیره سر بودی
ز دوده، پشت تو مانند قیر گشته سیاه
ز عیب خویش، تو مسکین چه بیخبر بودی
همی به تیرگی خود فزودی از پستی
سیاه روز و سیه کار و بد گهر بودی
تمام عمر، درین کارگاه زحمت و رنج
نشسته بودی و بیمزد کارگر بودی
گهی ز عجز، جفای شرار میبردی
گهی ز جهل ، گرفتار شور و شر بودی
دمی ز آتش و آبت ، ستم رسید و بلا
دمی ندیم دم و دود و خشک و تر بودی
نه لحظهای ز هجوم حوادث آسودی
نه هیچ با خبر از شب، نه از سحر بودی
ستیزهگر فلک، ای تیرهبخت، با تو ستیز
نمینمود تو خود گر ستیزهگر بودی
زمانه سوخت ترا پاک و هیچ دم نزدی
همیشه خسته و پیوسته رنجبر بودی
به پیش چون تو سیه روی بد دلم که فکند
چه بودی، ار که مرا قدرت سفر بودی
ندید چشم تو رنگی دگر به جز سیهی
رواست گر که بگوئیم بی بصر بودی
درین بساط سیه، گر نمیگشودی رخت
چو ما، سفید و نکو رای و نامور بودی
جواب داد که ما هر دو در خور ستمیم
تو نیز همچو من، ایدوست، بیهنر بودی
جفای آتش و هیزم، نه بهر من تنهاست
تو نیز لایق خاکستر و شرر بودی
من و تو سالک یک مقصدیم در معنی
تو نیز رهرو این کهنه رهگذر بودی
اگر ز فکر تو میزاد، رای نیکتری
بفکر روزی ازین روز نیکتر بودی
مگر بیاد نداری که دوش، وقت سحر
میان شعلهٔ جانسوز، تا کمر بودی
نمینشستی اگر نزد ما درین مطبخ
مبرهن است که در مطبخ دگر بودی
نظر به عجب، در آلودگان نیمکردی
بدامن سیه خود، گرت نظر بودی
من از سیاهی خود، بس ملول میگشتم
اگر تو تیرهدل، از من سپیدتر بودی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، دو شخصیت در یک مطبخ تاریک به گفتگو میپردازند. یکی از آنها که به دیگ اشاره دارد، به سیهرو و بدبختی خود مینگرد و از زندگی پر از رنج و عذابی که گذرانده شاکی است. وی به ضعف و ناتوانی خود اعتراف میکند و میگوید که همواره در مشکلات و سختیها گرفتار بوده است. دیگری نیز در پاسخ، اذعان میکند که آنها هر دو در درد و رنج یکدیگر شریکند و هر دو در مسیری مشابه در زندگی قرار دارند. در نهایت، هر دو به این حقیقت پی میبرند که اگر تفکر و اراده بهتری داشتند، میتوانستند به زندگی بهتری دست یابند.
هوش مصنوعی: در گوشهٔ تاریک آشپزخانه، تابه به دیگ میگوید که از غم و ناامیدی نمردهای، چه احمق و بیخبر بودی که به این وضع دقت نمیکنی.
هوش مصنوعی: از دوده و سیاهی ناشی از عیبها و گناهانت، پشت تو به اندازهٔ قیر سیاه شده است؛ وای بر تو که از عیوب خود بیخبر بودی و از حقیقت خود را نمیدانی.
هوش مصنوعی: تو به خاطر ویژگیهای منفی و کارهای زشتت، همواره در تاریکی و بدبختی بیشتر فرو میروی و با روزهای سیاه و زشتکارهات، چهرهات را تیرهتر میکنی.
هوش مصنوعی: در تمام عمرت در این کارگاه سختی و درد را تحمل کردهای و هیچگونه پاداشی برای زحمتهایت دریافت نکردهای.
هوش مصنوعی: گاهی به دلیل ناتوانی، شرارت آتش تو را میسوزاند و گاهی به خاطر نادانی، به دام هیجان و آشفتگی گرفتار میشدی.
هوش مصنوعی: گاهی در آتش و گاهی در آب در عذاب و بلا بودی، و در لحظهای به بویی از دود و رنج، خشک و تر و گرفتار بودی.
هوش مصنوعی: تو هرگز نتوانستی لحظهای از آسیبهای موجی حوادث در امان بمانی و هیچگاه از شب و روز آگاهی نداشتی.
هوش مصنوعی: سرنوشت و روزگار، ای بدبخت، با تو دشمنی نداشت، اگر تو خود با زندگیات در جدال و ستیز نبودی.
هوش مصنوعی: زمانه به تو آسیب زد و تو هیچگاه از آن دور نشدی، همیشه در حال رنج و زحمتی بودی و خسته میشدی.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر سیاهرویی تو همیشه غمگین و دلتنگ است. چه میتوانستم بکنم اگر میتوانستم سفر کنم و از این حال نجات پیدا کنم؟
هوش مصنوعی: به جز رنگ سیاه، چشم تو رنگ دیگری نمیبیند و اگر بگوییم تو بیبصر هستی، این ادعا صحیح است.
هوش مصنوعی: اگر در این زندگی تیره و تار، تو هم مانند ما زندگی نمیکردی، ممکن بود چهرهات سفید، نیکو و نامدار باشد.
هوش مصنوعی: او در پاسخ میگوید که ما هر دو شایستهٔ ستم و سرزنش هستیم و تو نیز به اندازهٔ من ناتوان و بیارزش بودهای.
هوش مصنوعی: آسیب و بدی آتش و هیزم تنها مخصوص من نیست؛ تو هم شایستهٔ خاکستر و شعله هستی.
هوش مصنوعی: من و تو در جهت یک هدف مشترک حرکت میکنیم و در واقع تو هم مسافر این راه قدیمی هستی.
هوش مصنوعی: اگر از فکر تو زندگی میگذرد، باید از تو تدبیر بهتری میداشتم و باید به این فکر میافتادم که روزی بهتر از این روز در انتظارم است.
هوش مصنوعی: آیا فراموش کردهای که دیشب در وقت صبحگاه، در میان آتش سوزان، تا کمر در آن آتش بودی؟
هوش مصنوعی: اگر تو در این آشپزخانه نزد ما نمینشستی، واضح است که در آشپزخانه دیگری مشغول بودی.
هوش مصنوعی: اگر به موقعیت عجیبی توجه میکردی، به کسانی که آلودگی دارند، دست نمیزدی و دامن خود را آلوده نمیکردی، اگر واقعاً به تو توجه میکردی.
هوش مصنوعی: اگر تو هم دلتیره و شاداب نبودی، من از تاریکی و سیاهی وجود خودم بسیار غمگین میشدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.