زهی! حسن ترا گل خاک کویی
نسیم عنبر از زلف تو بویی
رخت بر سوسن و گل طعنهها زد
که بود این ده زبانی، آن دو رویی
نیامد در خم چوگان خوبی
به از سیب زنخدان تو گویی
سر زلفت ز بهر غارت دل
پریشانست هر تاری به سویی
شدی جویای بالای تو گر سرو
توانستی که بگذشتی ز جویی
ز زلفت حلقهای جستم، ندادی
چه سختی میکنی با من به مویی؟
دل سخت تو چون دید اوحدی گفت:
بدین سنگم بباید زد سبویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است: گل و عنبر در برابر او ناچیزند، چهرهاش بر سوسن و گل طعنه میزند، زلفش چوگان و چانهاش گوی است و قامتش رشک سرو. در پایان شاعر از بخل معشوق که حتی حلقهای از زلف را از او دریغ میکند گله میکند و در برابر سنگدلی او، شکستن سبوی امید خود را ناگزیر میبیند.
هوش مصنوعی: آفرین بر زیبایی تو! گل در برابر حسن تو مانند خاکِ کوی توست و نسیم خوشبوی عنبر تنها بویی است که از زلف تو گرفته است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو سوسن و گل را سرزنش کرد و بر آنها خرده گرفت که سوسن دهزبان و پرگوست و گل دورو. شاعر با «ده زبانی» به گلبرگهای زبانمانند سوسن و با «دو رویی» به دو رنگ بودن گل اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در خمِ چوگانِ زیبایی، یعنی زلف خمیدهٔ تو، هیچ گویی بهتر از سیبِ چانهٔ تو قرار نگرفته است.
هوش مصنوعی: سرِ زلف تو برای به یغما بردن دلها پریشان شده و هر تار آن به سویی رفته است تا از هر طرف دلی برباید.
هوش مصنوعی: سرو کنار جوی ریشه دارد و نمیتواند از آن بگذرد؛ اگر میتوانست، در جستوجوی قامت بلند تو برمیآمد. شاعر میان «جویا» و «جوی» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: از زلفت حلقهای خواستم و ندادی؛ چرا بر سر مویی با من اینقدر سختگیری و بخل میکنی؟
هوش مصنوعی: اوحدی چون دل سنگ تو را دید گفت باید سبوی خود را بر این سنگ بزنم؛ یعنی امید و هستیام بر این سنگدلی میشکند و چارهای جز تن دادن به شکستن ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من از تو راستی خواهم که جویی
همیشه راستی ورزی و گویی
مو هر شام و سحر گریم به کویی
که جاری سازم از هر دیده جویی
موی بیچاره اندر باغ وصلت
هرآنچه لاله کارم خار رویی
یقین دان کو نباشی تو ولیکن
نباشی در میان آنگه تواوئی
حروف کائنات ار بازجویی
همه در توست و تو در لوح اویی
اگر مبصر و گرمسموع جوئی
وگر محسوس وگر معقول گوئی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.