دمشق عشق شد این شهر و مصر زیبایی
ز حسن طلعت این دلبران یغمایی
ز تنگ شکر مصری برون نیاورند
به لطف شکر تنگ تو در شکر خایی
کمر که بستهای، ای ماه، بر میان شب و روز
مگر به کشتن ما بستهای که نگشایی؟
اگر به مصر غلامی عزیز شد چه عجب؟
به هر کجا که تو رفتی عزیز میآیی
چو روی باز کنی نیستی کم از یوسف
چو غنج و ناز کنی بهتر از زلیخایی
برو تو شهر بگو: تا دگر نیارایند
کزان جمال تو خود شهرها بیارایی
در سرای توبیتالمقدسست امروز
رخ تو قبلهٔ شوریدگان شیدایی
به جنگ رفتن سلطان دگر چه محتاجست؟
که چون تو شاه سوارش به صلح میآیی
ز چین زلف تو چون اوحدی حدیثی گفت
برو مگیر، که آشفته بود و سودایی
چو هندوانت اگر سر به بندگی ننهد
به دست خود چو فرنگش بزن به رسوایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیباییهای یار و تأثیر آن بر دلبران صحبت میکند و دمشق را شهر عشق و مصر را نماد زیبایی میداند. او یار را به کمر بستهای تشبیه میکند که گویی در انتظار کشته شدن عاشقان است. اشاره به محبوبی دارد که با زیباییاش میتواند هر جایی را آباد کند و هرکجا که برود، درخشش او باعث محبوبیتش میشود. شاعر از یار میخواهد که به شهر برود و زیباییاش را نمایش دهد، زیرا چهره او همچون قبلهای برای عاشقان است. او همچنین به قدرت تأثیرگذاری محبوب در صلح و جنگ اشاره میکند و با اشاره به زلیخا و یوسف، زیبایی یار را ستایش میکند.
هوش مصنوعی: شهر دمشق به خاطر عشق، و مصر به خاطر زیبایی، به خاطر روی زیبا و دلربای این عشقورزان، شهرت پیدا کردهاند.
هوش مصنوعی: از ظرف تنگ شکر مصری، نمیتوان شکر بیرون آورد. این نشان میدهد که تنها به لطف و زیبایی تو میتوان در دنیای شیرینی و خوشی زندگی کرد.
هوش مصنوعی: ای ماه، هنگامی که کمر خود را بر میان شب و روز بستهای، آیا این کار فقط برای نابودی ماست که هرگز آن را نمیگشایی؟
هوش مصنوعی: اگر در مصر (کشور مصر) غلامی مورد محبت و احترام قرار بگیرد، جای شگفتی ندارد. زیرا هر کجا که تو (معشوق) بروی، مورد توجه و محبت قرار میگیری.
هوش مصنوعی: وقتی چهرهات را آشکار کنی، از یوسف نیز کمتر نیستی و اگر با غنج و ناز رفتار کنی، از زلیخا هم بهتر میشوی.
هوش مصنوعی: به شهر برو و بگو که دیگر نتوانند زیباییها را به مانند زیبایی تو بیارایند، زیرا آن زیبایی که در تو وجود دارد، خود سبب زیبایی شهرها است.
هوش مصنوعی: امروز در خانهٔ تو، چهرهٔ زیبای تو مرکز توجه و قبلهٔ عاشقان دیوانه است.
هوش مصنوعی: سلطان دیگر برای جنگ چه نیازی دارد؟ زیرا وقتی تو، ای شاه، به صلح میرسی، او نیز در صلح و آرامش خواهد بود.
هوش مصنوعی: اوحدی میگوید که به خاطر زیبایی زلف تو، حرفهایی دربارهاش گفته شده است، اما برو و آن حرفها را جدی نگیر، زیرا آن شخص در حالتی آشفته و دیوانهوار سخن گفته است.
هوش مصنوعی: اگر هندوان تو، یعنی معشوق تو، به بندگی و خدمت سر فرود نیاورد، خودت او را به رسوایی بیفکن، همانطور که فرنگیان را میزنند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرفتمت که رسیدی بدانچه میطلبی
گرفتمت که شدی آنچنان که میبایی
نه هر چه یافت کمال از پیش بود نقصان
نه هر چه داد، ستد باز چرخ مینایی؟!
بزلف مشکی، جانا، بچهره دیبایی
چو تو نباشد، دانم، کسی بزیبایی
مرا تو گویی: در هجر من شکیبا شو
کرا بود ز چنین صورتی شکیبایی ؟
زبان ببندی و هر ساعت از حدیث مرا
[...]
بر من آمد دوش آن در چشم بینائی
ز بهر جستن تدبیر رای فردائی
هرآنچه داشت به دل راز پیش من بگشاد
بلی چنین سزد از یکدلی و یکتائی
چه گفت گفت بخواهم شدن ز تو یکچند
[...]
کریم بار خدایا به ما توبه شائی
غریب نیست اگر بر همه ببخشائی
اسیر و عاجز و بیچاره و گنهکاریم
نهاده گوش به امر تو تا چه فرمائی
به درگه تو چه خیزد ز ما و طاعت ما
[...]
بزرگوارا در انتظار بخشش تو
نمانده است مرا طاقت شکیبائی
سه چیز رسم بود شاعران طامع را
نخست مدح و دوم قطعه تقاضائی
اگر بداد سوم شکرا اگر نداد هجا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.