ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمی
گل وام کرده از رخ خوب تو خرمی
زلف و رخ ترا ز دل و دیده میکنند
مشک و سمن چو عنبر و کافور خادمی
زان خط سبز و چهرهٔ رنگین و قد راست
یک باغ سوسن و گل و شمشاد با همی
بر صورت تو ماه و پری فتنه میشوند
صبر از تو چون کند دل بیچاره آدمی؟
ما همچو موم از آتش این غم گداختیم
سنگین دلا، ترا چه تفاوت؟ که بیغمی
پهلو تهی مکن چو میان از کنار ما
ای کرده چون کمر تن ما را خم از خمی
با ما گرت موافقتی نیست راست شو
باشد که در مخالف ما اوفتد کمی
چندین چو زلف بر سر آشفتگی مباش
از چشم دلنواز بیاموز مردمی
گیرم که اوحدی سگ تست، ای انیس دل
از پیش او چو آهوی وحشی چه میرمی؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت محبوب خود میپردازد و از روابط عاشقانهاش سخن میگوید. او غنچه را به عنوان نماد دلبرش معرفی میکند و از تأثیر لبهای او بر دل و جانش میگوید. همچنین به وصف صفات زیبای محبوب، از جمله زلف و رخسار او، میپردازد و نشان میدهد که این زیبایی و شگفتیها چگونه بر حال و هوای او تأثیر میگذارد. در نهایت، او از محبوب میخواهد که از کنار او دور نشود و به دنبال توافقی عاشقانه باشد. شاعر به نوعی از دردها و غمهای عاشقانهاش نیز میگوید و نشان میدهد که چگونه این احساسات او را تحت تأثیر قرار داده است.
هوش مصنوعی: غنچه به خاطر لبهای تو با دلش دوست شده و گل به خاطر زیبایی چهرهات خوشحال و شاداب است.
هوش مصنوعی: زلف و چهرهٔ تو در دل و دیدهٔ من مانند مشک و سمن (دو عطر خوشبو) و مانند عنبر و کافور (دو مادهٔ خوشبو) مانند خادمی برای من جلوهگری میکنند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبا و قد راست تو باعث میشود که گویی باغی از سوسن و گل و شمشاد در کنار هم وجود دارد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو آنقدر زیباست که ماه و پری هم تحت تأثیر زیباییات فتنهانگیز میشوند. حالا صبر از دل بیچارهٔ آدمی (انسان) که مجذوب تو شده، چه انتظاری دارد؟
هوش مصنوعی: ما به مانند موم تحت تأثیر آتش این غم ذوب شدهایم، اما ای دل سنگین، برای تو چه اهمیتی دارد که غافلی و بیخیالی؟
هوش مصنوعی: کنار ما را تنها نگذار و خود را از ما دور نکن، ای کسی که بر سر دوستی، قامت ما را به خمیدهگی کشاندهای.
هوش مصنوعی: اگر با ما توافقی نداری، بهتر است راست و صریح باشی تا شاید در برابر ما کمی تعدیل شوی و به هم نزدیکتر گردی.
هوش مصنوعی: برخورداری از زلفای برهمریخته و آشفتگی را تکرار نکن و از زیبایی چشمهای دلنواز و مهربان یاد بگیر تا راه و رسم انسانیت را فرابگیری.
هوش مصنوعی: اگر فرض کنیم که اوحدی (شاعر) سگ توست، ای همدم دل، پس چرا از او فرار میکنی مانند آهو که از دست شکارچی میگریزد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمی
شبنم شدهست سوخته چون اشک ماتمی
... این مصرع ساقط شده ...
کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی
کی مار ترسگین شود و گربه مهربان؟
[...]
ای آدمی به صورت و بیهیچ مردمی
چونی به فعل دیو چو فرزند آدمی؟
گر اسپ نیست استر و نه خر، تو هم چون او
نه مردمی نه دیو، یکی دیو مردمی
کم دید چشم من چو تو زیرا که چون کمند
[...]
آمد بهار خرم و آورد خرمی
وز فر نوبهار شد آراسته زمی
خرم بود همیشه بدین فصل آدمی
با بانگ زیر و بم بود و قحف در غمی
صدر جهان رسید به شادی و خرمی
در دوستان فزونی و در دشمنان کمی
شاه جهان و صدر جهان شاد و خرم است
جاوید باد شاه به شادی و خرمی
ای شاه راز طلعت فرخنده فال تو
[...]
در عالم کفایت عقل مجسمی
وز غایت لطافت روح مسلمی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.