درد سری میدهیم باد صبا را
تا برساند به دوست قصهٔ ما را
برسر کویش گذر کند به تانی
با لب لعلش سخن کند به مدارا
پیرهن ما قبا کند به نسیمش
برکند از ما دگر به مژده قبا را
مرهم این ریش کرد نیست، که عمری
سینه سپر بودهایم زخم بلا را
دنیی و دین کردهایم در سر کارش
گردن و سر مینهیم تیغ و قفا را
ای بت نامهربان، بیا و بیاموز
از سخن من حدیث مهر و وفا را
پای چنین سرزنشتها چو نداری
دست مزن عاشقان بی سرو پارا
عیب زبونی نه لایقست،گر از خود
دفع ندانست کرد تیغ قضا را
اوحدی، از من بدار دست ملامت
من چه کنم؟ کین ارادتست خدا را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و حسرت خود نسبت به عشق میگوید و آرزو دارد تا باد صبا پیام عشقش را به محبوب برساند. او میخواهد که نسیم به آرامی بر سر کوی محبوب بگذرد و با او سخن بگوید. شاعر از زخمهای متعدد خود در راه عشق سخن میگوید و تأکید دارد که در این راه، هم دنیای خود و هم دینش را فدای آن کرده است. او محبوب را به یادگیری مهربانی و وفا دعوت میکند و در نهایت از ملامت دیگران نسبت به خودش ناراضی است و بیان میکند که این عشق و ارادت در دلش ذاتی و الهی است.
هوش مصنوعی: ما از درد و محبت خود به دوست میگوییم و درخواست میکنیم که باد صبا این داستان را به او برساند.
هوش مصنوعی: در خیابان یا کوچهای که به او، یعنی محبوب، میرسد، به آرامی میگذرد و با زبان شیرینش با احتیاط و ملایمت صحبت میکند.
هوش مصنوعی: نسیم دلپذیر او مانند پیراهنی است که ما را به خود میپیچد و باعث میشود تا از حالتی که داریم رها شویم و به ما امید و بشارت تازهای دهد.
هوش مصنوعی: در این بیت بیان میشود که مرهم یا دارویی برای این زخمهای عمیق وجود ندارد، چرا که ما مدتهاست که با دل و جان در برابر مصائب و بلاها ایستادگی کردهایم و آسیبها را متحمل شدهایم.
هوش مصنوعی: ما در زندگی و مسائل معنوی همیشه بهخاطر او (بت نامهربان) سر تسلیم فرود آوردهایم و در برابر تهدیدات و دردها، تحمل میکنیم.
هوش مصنوعی: ای معشوق بیرحم، بیا و از صحبتهای من دربارهٔ عشق و وفاداری یاد بگیر.
هوش مصنوعی: اگر تو چنین عیبجویی و سرزنشی داری، پس خود را بیش از این در کار عاشقان بیچاره دخالت مکن، چون به دلیل نداشتن دستان توانمند، نمیتوانی آنها را حمایت کنی.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که عیب و نقص در ضعف و زبونی انسان نیست. اگر کسی نتواند از خود دفاع کند، مقصر اصلی نیست و تقصیر بر عهدهی قضا و سرنوشت است.
هوش مصنوعی: اوحدی، از من دست از سر ملامت بردار، چون من چه کار میتوانم بکنم؟ این ارادت من به خداست که باعث این حال من شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشق دردیم پس برید دوا را
تلخ مسازید کام رغبت ما را
ای صف اهل هوس نزاع ندارد
آتش ما را، گل بهشت شما را
چشم نپوشد چسان از این دل بیشرم
[...]
شهره نه از عشق ما حدیث تو یارا
حسن تو مشهور ساخت قصه ی ما را
نکهت زلف تو خود خبر برد
یک مو از این ره خطا نرفت صبا را
با دل ما کرد ترک چشم تو یک رو
[...]
نور رخت شعله داده شمع هدا را
علم تو ظاهر نموده دین خدا را
خضر ز جوی تو برده آب بقا را
پنجه قدرت قبای صبر و صفا را
ای شده در ره پی پذیرهٔ دارا
چند کند دل به دوری تو مدارا
این منم از نار فرقت تو سراپای
سوخته همچون وکیل صدر بخارا
لعل چو پیروزه کرده اشک چو مرجان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.