ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردی
دورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
این سرخی من زردی رخ تست
ورنه من مسکین کیم از سرخی و زردی؟
بدخواه که بر دوری ما رشک چنین برد
گر با تو بدیدی که نشستیم چه کردی؟
گو: جمله جهان تیغ برآرید، که با کس
ما را سر پرخاش نماندست و نبردی
روی از سخن سرد حسودان نتوان تافت
خالی نبود عاشقی از گرمی و سردی
ما را ز جهان جز سخن دوست مگویید
زنهار! که این باغ بدادیم بوردی
کاری به از اندیشهٔ آن یار ندیدیم
بشنو که: چنین کار برآید ز نوردی
در هیچ قدح بهتر ازین می نتوان یافت
دریاب که: هر قطره ازین باده و مردی
ای اوحدی، اندیشه مکن ز آتش دوزخ
گر میرسی از خاک در دوست به گردی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از درد فراق و بیخوابی و رنگپریدگی در عشق مینالد و حسادت بدخواهان را بیاثر میداند. او از ستیز با مردم دست کشیده، باغ جهان را به گل وجود دوست فروخته و جز یاد او کاری را ارزشمند نمیشمارد. در پایان به خود دلگرمی میدهد که رسیدن به خاک درگاه دوست، او را از آتش دوزخ ایمن میکند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، از تو هر لحظه آهی و دردی به من میرسد و در جدایی تو از خواب و خوراک دور ماندهام.
هوش مصنوعی: این سرخی (اشک خونین) و زردی چهرهٔ من از توست؛ وگرنه من بیچاره کیستم که سرخی و زردی داشته باشم؟ یعنی رنگبهرنگ شدنم از عشق توست.
هوش مصنوعی: بدخواهی که حتی بر دوری ما از تو چنین حسد میبرد، اگر میدید که با تو همنشین شدهایم چه میکرد؟
هوش مصنوعی: به همه بگو که اگر همهٔ جهان هم شمشیر بکشند، ما دیگر با هیچکس سر ستیز و جنگ نداریم.
هوش مصنوعی: نمیتوان بهخاطر سخنان سرد و نیشدار حسودان از عشق روی برگرداند، چون عاشقی همیشه با گرمی و سردی همراه است.
هوش مصنوعی: از دنیا جز سخن دوست با ما چیزی نگویید؛ زنهار، ما این باغ جهان را به یک گل (دوست) فروختهایم.
هوش مصنوعی: کاری بهتر از اندیشیدن به آن یار ندیدیم؛ بشنو که چنین کاری از رهروی کارآزموده برمیآید.
هوش مصنوعی: در هیچ جامی شرابی بهتر از این شراب عشق نمیتوان یافت؛ دریاب که هر قطرهٔ این باده مردانگی و همتی میخواهد یا به اندازهٔ مردی ارزش دارد.
هوش مصنوعی: ای اوحدی، اگر حتی بهاندازهٔ ذرهای گرد به خاک درگاه دوست برسی، از آتش دوزخ نترس.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شاه ز شاهان که کند آنچه تو کردی
در ملک به شاهی ز همه شاهان فردی
آنجا که می و بزم بود اصل نشاطی
وانجا که صف رزم بود مرد نبردی
جان پدر و جان برادر به تو شادست
[...]
هر لحظه بما از تو رسد تحفة دردی
گر این نبدی عاشق درویش چه خوردی
دل چاره درد تو به این کرد که خون شد
این چاره نبودی دل بیچاره چه کردی
میسوخت سراپای وجودم ز دل گرم
[...]
من کیستم از هر بن مو چشمهٔ دردی
بنشسته کف خاکی و برخاسته گردی
بیرون شدن از میکده مخمور شکون نیست
ای ساقی دلها برسان داروی دردی
فرصت شد و چون آبلهٔ پا ننمودیم
[...]
از من به قوام این بگو: الحق که نه مردی
زین کار که کردی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.