در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله
وندر دل ورای خود نگذاشتم الاالله
از غیر به جای او نگذاشت کسی را دل
وز خار به جای خود نگذاشتم الاالله
کی تازه توان کردن پیوند من و دنیی؟
کز گرد و گیای خود نگذاشتم الاالله
تا ارض و سمای من خالی شود از من هم
در ارض و سمای خود نگذاشتم الاالله
از ما و ز من غیری مشکل بهلم چیزی
من کز من و مای خود نگذاشتم الاالله
در گفتن « لا» هر کس بگذشت ز چیزی، من
از گفتن لای خود نگذاشتم الاالله
از خلق بهای من مستان چو شوم کشته
زیرا که بهای خود نگذاشتم الاالله
من چون ز برای او هم خانهٔ دین گشتم
در خانه برای خود نگذاشتم الاالله
بر لوح لوای دل ننگاشتم الا «هو»
در دلق و قبای خود نگذاشتم الاالله
چون اوحدی ار باقی مانم نه عجب، زیرا
کز عین بقای خود نگذاشتم الاالله



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی بر ردیف «الاالله» ساخته شده و گوینده در هر بیت میگوید از سر، دل، دنیا، زمین و آسمان، «من و ما»، خانه و جامهٔ خود جز خدا چیزی باقی نگذاشته است. او حتی از «لا»ی نفی هم میگذرد تا فقط اثبات حق بماند. در پایان نتیجه میگیرد که چون از هستی خود فانی شده و جز خدا چیزی نگذاشته، بقای جاودانهاش عجیب نیست.
هوش مصنوعی: در سر و در خانهٔ خود جز خدا را باقی نگذاشتم؛ و در دل و اندیشهام نیز جز خدا چیزی نماند.
هوش مصنوعی: دل من جای او را به هیچ دیگری نداد؛ و از خارِ غیر و هر مانعی در جایگاه خود چیزی جز خدا نگذاشتم.
هوش مصنوعی: دیگر چگونه میتوان پیوند مرا با دنیا تازه کرد؟ چون از خاک و گیاه (دارایی و تعلقات) خود جز خدا چیزی باقی نگذاشتم.
هوش مصنوعی: برای آنکه زمین و آسمانِ وجودم حتی از خودم هم خالی شود، در زمین و آسمان خود جز خدا را نگذاشتم.
هوش مصنوعی: من که از «من» و «ما»ی خود جز خدا چیزی باقی نگذاشتم، سخت است که از این خودیها چیز دیگری را برجا بگذارم.
هوش مصنوعی: هر کس با گفتن «لا» (نفی در لا اله الا الله) از چیزی گذشت؛ اما من از خودِ گفتن «لا»ی خویش هم گذشتم و جز «الا الله» چیزی نگذاشتم.
هوش مصنوعی: اگر کشته شدم، خونبهای مرا از مردم نگیرید؛ زیرا بهای خود را جز خدا قرار ندادهام.
هوش مصنوعی: چون من برای او خانهٔ دین شدم، در این خانه برای خودم جایی نگذاشتم و جز خدا را در آن ننشاندم.
هوش مصنوعی: بر لوح و پرچم دلم جز «هو» (او، خدا) ننوشتم؛ و در خرقه و جامهٔ خود نیز جز خدا را جای ندادم.
هوش مصنوعی: اگر من، اوحدی، جاودان بمانم شگفت نیست؛ زیرا از عینِ هستی و بقای خود جز خدا چیزی باقی نگذاشتم (فنا در او مایهٔ بقا شده است).
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.