گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حال
گفتا: منم دوای تو از درد من منال
گفتم: شبم چو سال شد از بار هجر تو
گفتا: به وصل، روز کنم این شب چو سال
گفتم که: با تو نیست مجال حکایتی
گفتا: چو من رضا دهم آسان شود مجال
گفتم: دلم به وصل تو تعجیل میکند
گفتا: ز من به صبر توان یافتن وصال
گفتم: به شام، روی تو دیدن مبارکست
گفتا که: بامداد، مبارک ترم به فال
گفتم که: هیچ گوش نکردی به قول من
گفتا که: هیچ کار نیاید ز قیل و قال
گفتم که: ابروی تو نشان میدهد به عید
گفتا: نشان عید بود دیدن هلال
گفتم: چه دامها که تو داری ز بهر من!
گفتا که: دام من نه، که زلفست و دانه خال
گفتم که: بوسهای دوسه بر من حلال کن
گفتا که: بیبها نتواند شدن حلال
گفتم: ز مویه شد تن مسکین من چو موی
گفتا: ز ناله نیز بخواهی شدن چو نال
گفتم که: پایمال فراق توام چرا؟
گفتا: ازان سبب که نداری به دست مال
گفتم: تو را نیافت به شوخی کسی نظیر
گفتا: مرا ندید به خوبی کسی مثال
گفتم: سؤال من به جهان وصل روی تست
گفتا که: نیست ممکن ازین خوبتر سؤال
گفتم که: چاره نیست مرا در فراق تو
گفتا که: چارهٔ تو شکیبست و احتمال
گفتم: شبی خیال تو نزدیک من رسید؟
گفت: اوحدی، به خواب توان دیدن این خیال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل گفتوگویی پیاپی میان عاشق و معشوق است. عاشق در هر بیت از درد هجر، بیقراری، لاغری و خواری خود شکایت میکند یا بوسه و دیدار میخواهد. معشوق با پاسخهای زیرکانه و بازیهای لفظی، مانند هلال و ابرو، مو و نال، پایمال و مال، او را به صبر و تحمل فرامیخواند و برای وصال بها میطلبد. در پایان به اوحدی میگوید که خیال وصل او را تنها در خواب میتوان دید.
هوش مصنوعی: به معشوق گفتم از درد عشق تو به این روز افتادهام؛ گفت درمان تو خود منم، پس از دردی که از من داری شکایت مکن.
هوش مصنوعی: گفتم از سنگینی جدایی تو هر شبم به درازی یک سال شده است؛ گفت با وصال خود این شبِ سالمانند را به روز روشن بدل میکنم.
هوش مصنوعی: گفتم فرصتی نیست که سخنی با تو بگویم؛ گفت هرگاه من رضایت بدهم، فرصت به آسانی فراهم میشود.
هوش مصنوعی: گفتم دلم برای رسیدن به تو شتاب دارد؛ گفت وصال مرا تنها با صبر میتوان به دست آورد.
هوش مصنوعی: گفتم دیدن روی تو هنگام شب مبارک است؛ گفت دیدن من در بامداد فال نیکوتری دارد. یعنی معشوق دیدار شبانه را نمیپذیرد و آن را به صبح وامیگذارد.
هوش مصنوعی: گفتم هرگز به سخن من گوش ندادی؛ گفت از گفتوگو و پرحرفی هیچ کاری پیش نمیرود.
هوش مصنوعی: گفتم ابروی خمیدهٔ تو مژدهٔ عید میدهد؛ گفت آری، نشانهٔ عید دیدن هلال ماه نو است. ابروی معشوق به هلال تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: گفتم چه دامها که برای گرفتار کردن من گستردهای؛ گفت دام از من نیست، دام زلف من است و دانهاش خال من.
هوش مصنوعی: گفتم دو سه بوسه را بر من حلال کن و ببخش؛ گفت هیچ چیزی بیبها حلال نمیشود و باید بهایش را بپردازی.
هوش مصنوعی: گفتم از گریه و زاری تن بیچارهام مانند مو باریک شده است؛ گفت از ناله نیز مانند نی لاغر و نالان خواهی شد.
هوش مصنوعی: گفتم چرا در جدایی تو پایمال و خوار شدهام؛ گفت از این رو که مالی در دست نداری. شاعر میان «پایمال» و «مال» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: گفتم کسی در شوخچشمی و طنازی همتای تو را نیافته است؛ گفت در زیبایی نیز کسی مانند مرا ندیده است.
هوش مصنوعی: گفتم تنها خواستهٔ من در جهان رسیدن به دیدار روی توست؛ گفت خواستهای بهتر از این ممکن نیست.
هوش مصنوعی: گفتم در جدایی تو هیچ چارهای ندارم؛ گفت چارهٔ تو شکیبایی و تحمل است.
هوش مصنوعی: اوحدی از معشوق پرسید آیا شبی خیال تو به نزد من خواهد آمد؛ معشوق گفت ای اوحدی، این خیال را فقط در خواب میتوان دید. یعنی وصال او جز در رؤیا ممکن نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاها هزار سال بعزّ اندرون بزی
وانگه هزار سال بملک اندون ببال
ای اختیار ایزد دادار ذوالجلال
تاج از تو با شرف شد و تخت از تو با جمال
مسعود شهریاری کز فر عدل تو
بر ملک روزگار چو نام تو شد به فال
کرده نهال جاه تو را دست مملکت
[...]
هست از سفال جامه سیکی برآمده
اندر سفال جامه سیکی بود حلال
نی نی نه نه نه نی نه نی نی به هیچ وقت
لا لا لا لا لل لا لا لا لا به هیچ حال
توحید لایزال نیاید چو در مقال
روشن کنم ضمیر به توحید ذوالجلال
ترجیع کن که آمد یک جام مال مال
جان نعره میزند که بیا چاشنی حلال
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.