پاکبازان را چه خارا و چه خز؟
گر به رنگی قانعی در خرقه خز
جامه گه ازرق کنی، گاهی سیاه
جامه خود دانی، تو مردم را مرز
آخرت زندان تن خواهد شدن
این که بر خود میتنی چون کرم قز
گر تو ایزد را بدین خواهی شناخت
نیک دور افتادهای، سودا مپز
چون نخواهی فهم کردن، زان چه سود؟
گر منت مشروح گویم، یا لغز
محتسب گو: در پی رندان مرو
کین جماعت را نباشد سنگ و گز
عیب مستان کم کن و در مجلس آی
گر ننوشی بادهای، سیبی بگز
باده خوردن در بهار ار ظلم بود
در زمستان خود نمیجوشید رز
گوش داری گفتهای اوحدی
تا که لؤلؤ را بدانی از خرز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر زاهدان و صوفیان ظاهرپرستی خرده میگیرد که به رنگ خرقه دل خوش کردهاند و میپندارند با جامهٔ کبود و سیاه به خدا میرسند. شاعر این پوشش ظاهری را پیلهٔ کرم ابریشم میداند که سرانجام زندان تن میشود. سپس به دفاع از رندان برمیخیزد، محتسب را از آزارشان بازمیدارد و عیبجو را به مجلس مستان فرامیخواند. در پایان، اوحدی سخن خود را معیار بازشناختن گوهر از مهرهٔ بدلی میشمارد.
هوش مصنوعی: برای پاکبازانی که از همه چیز گذشتهاند، جامهٔ ابریشمی خارا و خز فرقی ندارد. اگر تو به رنگ و ظاهر بسنده میکنی، برو و در خرقهٔ صوفیانه بخز.
هوش مصنوعی: جامهات را گاه کبود و گاه سیاه میکنی. جامه کار خود توست، اما مردم را با این رنگها رنگ مکن و فریب مده.
هوش مصنوعی: این پوشش ظاهری که مانند کرم ابریشم به دور خود میتنی، سرانجام زندان تن تو خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی خدا را با این ظاهرسازی و جامه بشناسی، بسیار از راه دور افتادهای. خیال باطل در سر مپروران.
هوش مصنوعی: چون نمیخواهی بفهمی، چه سودی دارد که حقیقت را برایت آشکار و مفصل بگویم یا در قالب معما؟
هوش مصنوعی: به محتسب بگو که دنبال رندان نرود، زیرا این گروه نه سنگ ترازو دارند و نه گز. یعنی دکان و مال دنیایی ندارند که بازرسی شود.
هوش مصنوعی: از عیبجویی مستان دست بردار و به مجلس ما بیا. اگر باده نمینوشی، دستکم سیبی گاز بزن.
هوش مصنوعی: اگر بادهنوشی در بهار گناه و ستم بود، انگور در زمستان خود به خود نمیجوشید و شراب نمیشد. یعنی خود طبیعت باده را برای نوشیدن آماده میکند.
هوش مصنوعی: به سخنان اوحدی گوش فرا ده تا مروارید را از مهرهٔ بیارزش بازشناسی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در شب معراج پیش ذوالجلال
مصطفا کرد از خداوند این سئوال
گفت چونی یا علیم و ای عزیز
گفت با بوبکر من چونی تو نیز
عاقل آن باشد که عبرت گیرد از
مرگ یاران در بلای محترز
در دل صاحب دلان جایی بگیر
رهروان را نیست از رهبر گریز
صحرای دلم عشق تو شورستان کرد
تا مهر کسی دگر نروید هرگز
حمد گفتی، کو نشان حامدون
نی برونت را اثر نی اندرون
رو ملاف از مشک کان بوی پیاز
از دم تو می کند مکشوف راز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.