اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
»
شمارهٔ ۲۹
کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
آن کوچکی از کمال باشد شک نیست
گر زانک پدر زبان کودک گوید
عاقل داند که آن پدر کودک نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی دربارهٔ فروتنی بزرگان است و میگوید فرود آمدن بزرگ به سطح کوچکتر، نشانهٔ کمال اوست و از ارزشش نمیکاهد. شاعر برای اثبات این سخن، پدری را مثال میزند که با کودکش کودکانه حرف میزند، اما هیچ خردمندی او را کودک نمیشمارد.
هوش مصنوعی: اگر بزرگی خود را کوچک کند و فروتنی نشان دهد، این کار از قدر و بزرگی او نمیکاهد. بیگمان این کوچکی نشانهٔ کمال اوست.
هوش مصنوعی: اگر پدری با کودکش به زبان کودکانه سخن بگوید، خردمند میداند که آن پدر کودک نشده است. او فقط برای فهماندن و همراهی با کودک، خود را همسطح او کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
هم کودکی از کمال خیزد شک نیست
گر زانکه پدر حدیث کودک گوید
عاقل داند که آن پدر کودک نیست
آن علم که از ذات خدا منفک نیست
در هستی او هیچ نبی را شک نیست
خطی است خدا به وجه آدم بنوشت
وان سی و دو خط لوح حرفی حک نیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.