اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۷۲
این شیوهٔ عشق هر خسی را نبود
وین واقعه هر بلهوسی را نبود
منکر چه شوی به حالت زنده دلان
نه هرچ تو را نیست کسی را نبود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به بیان عشق والا و خاص میپردازد که تنها درک آن برای افراد غیرمتعهد و سطحینگر ممکن نیست. او نسبت به کسانی که به عمق عشق پی نمیبرند، تردید میکند و بر این باور است که حقیقت عشق و زیبایی تنها برای دلهای زنده و آگاه قابل فهم است. در نهایت، شاعر تاکید میکند که هر چه برای او ناممکن است، برای دیگران نیز ممکن نیست و این حس و حال خاص عشق مربوط به دلهای پرشور و عاشق است.
هوش مصنوعی: این نوع عشق ویژهٔ افراد بیکفایت نیست و چنین اتفاقی برای هر کسی که تنها دنبال هوس است، رخ نمیدهد.
هوش مصنوعی: نگو که به حال شاد دلان تردید داری، زیرا آنچه برای تو پنهان است، برای دیگران نیز وجود ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.