|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای من زتو در هر دهنی، نیک است این
افسانهٔ هر مرد و زنی، نیک است این
من هیچ نگویم تو خود انصاف بده
بر چون تویی عاشق چو منی، نیک است این
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و محبت اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که هر چه از زیبایی و نیکی بگوییم، در وصف معشوق او، کم گفته‌ایم. او به معشوقش می‌گوید که خود می‌تواند قضاوت کند و متوجه باشد که محبت او چه اندازه ارزشمند و نیکو است. به عبارتی، عشق او به معشوقش آن‌قدر عمیق و واقعی است که نیاز به توصیف ندارد و خود معشوق بهترین قضاوت را در مورد این احساس دارد.
هوش مصنوعی: ای محبوب من، داستان محبت ما در هر زبانی خوب است و این روایت دلنشین بین هر مرد و زنی شایسته و نیکوست.
هوش مصنوعی: من هیچ نمی‌گویم، تو خود قضاوت کن. با توجه به اینکه تو عاشق هستی و من هم عاشق، آیا این وضعیت خوب نیست؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.