اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۱۳۲
در معرکهٔ عشق چنان خصم افکن
شیران همه روبهند و مردان همه زن
ای دل به چنین غمخور در دادی تن
رو جان می کن همیشه و تن می زن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی عشق یا معشوق را پهلوانی دشمنافکن میداند که در میدان آن، شیران و مردان دلیر نیز زبون و ناتوان میشوند. شاعر سپس دل را خطاب میکند که چون خود را به چنین حریفی سپرده است، باید همیشه رنج بکشد و خاموش تحمل کند و شکایتی نکند.
هوش مصنوعی: در میدان نبرد عشق، حریفی چنان زورمند و دشمنافکن هست که در برابر او شیران مانند روباه ترسو و ناتوان میشوند و مردان دلیر مانند زنان بیتوان.
هوش مصنوعی: ای دل، تو خودت را تسلیم چنین حریف غمافزایی کردی؛ پس اکنون برو و همیشه جان بکن و رنج بکش و خاموش بمان و دم نزن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زرق است جهان تو زرق کن از هر فن
که میخور و که میکن و لوتی میزن
خوش خور تو جهان و یاد میآر از من
تا روزی چند جمله را سر کن زن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.