اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۱۳۰
در عشق اگرت به دل درآید دیدن
معشوق تو را سهل نماید دیدن
زنهار به سایه اش قناعت می کن
جز سایه مپندار که شاید دیدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی دربارهٔ آرزوی دیدار معشوق در عشق است. شاعر میگوید عاشق ممکن است دیدار معشوق را آسان بپندارد، اما به او هشدار میدهد که به سایه و جلوهٔ معشوق خرسند باشد، زیرا جز سایه چیزی دیدنی نیست. اشارهٔ عرفانی شعر این است که حق را جز در مظاهرش نمیتوان مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: اگر در عشق در دلت آرزوی دیدار پدید آید، معشوق دیدن خود را برایت آسان جلوه میدهد؛ یعنی چنین گمان میکنی که دیدار او کاری آسان است.
هوش مصنوعی: هشدار که به دیدن سایهٔ او، یعنی جلوهها و نشانههایش، بسنده کنی و گمان مبر که جز سایه چیزی را میتوان دید. ذات معشوق حقیقی دیدنی نیست و تنها پرتو و مظهر او در دسترس عاشق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.