اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
»
شمارهٔ ۴۸
زان پیش که من شیفته رسوا گردم
وندر مجلس چو نقل رسوا گردم
گر بر دل جمع زحمتی هست زمن
هرچند که جا خوش است تا واگردم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و شیفتگی خود سخن میگوید، و نگران از رسوایی ناشی از این عشق است. او میخواهد قبل از آنکه عاشقانهاش به رسوایی بینجامد، از دل جمع فاصله بگیرد تا بتواند خود را بازپس بگیرد و از این وضعیت رهایی یابد. احساسات و دغدغههای او نشاندهندهٔ تلاش برای حفظ آبرو و پرهیز از رسوایی است.
هوش مصنوعی: قبل از اینکه عاشق و رسوا شوم و در جمع مانند نقل (قصهای که نقل میشود) مورد توجه و سرزنش قرار بگیرم، بهتر است که رفتارم را تغییر دهم.
هوش مصنوعی: اگر بر دل جمعی زحمتی وجود دارد، هرچند که من در حال حاضر در آرامش هستم، تا زمانی که برگردم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.