اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
»
شمارهٔ ۴۵
از عالم دل اگر نشانی بدهیم
خود را زهمه غمان امانی بدهیم
تو از نظری به غسل محتاج شوی
ما در نظری غسل جهانی بدهیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تأملات درونی خود پرداخته و به ارتباط عاطفی و معنوی اشاره میکند. او از دل به عنوان عالمی مملو از احساسات و غمها یاد میکند و میخواهد با نشانههایی از این عالم، آرامشی برای خود به ارمغان آورد. همچنین اشاره میکند که یک نگاه عاشقانه میتواند پاککننده و نجاتدهنده باشد و در آن لحظه، غمی از دل برطرف خواهد شد. در نهایت، شاعر بیان میکند که این نگاه میتواند جهانی تازه از پاکی و شادابی را به ارمغان آورد.
هوش مصنوعی: اگر از دنیای دل نشانهای بدهیم، میتوانیم از همه غمها رهایی یابیم و آرامش پیدا کنیم.
هوش مصنوعی: تو با یک نگاه نیاز به پاکی و تطهیر پیدا میکنی، در حالی که ما با یک دیدگاه میتوانیم کل جهان را از این پاکی آکنده کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.