اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۸۰
آنها که زدام بُت پرستی جستند
بردل در نیستی و هستی بستند
پا بر سر و روی جمله اسباب زدند
وز تنگ دلی و تنگ دستی رستند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی دربارهٔ رهروانی است که از بند دلبستگیهای دنیوی که شاعر آن را بتپرستی میخواند، آزاد شدهاند. آنان دل را از اندیشهٔ هستی و نیستی بستند و همهٔ اسباب دنیا را خوار شمردند. نکتهٔ پایانی این است که رهایی از اندوه و فقر نه با به دست آوردن اسباب، بلکه با ترک آنها حاصل میشود.
هوش مصنوعی: کسانی که از دام بتپرستی (یعنی دلبستگی به غیر خدا و هوای نفس) رها شدند، در دل خود را هم بر نیستی و هم بر هستی بستند؛ یعنی دیگر به بود و نبود چیزی دل نمیبندند و از هر دو فارغ شدند.
هوش مصنوعی: آنان همهٔ اسباب و وسایل دنیا را زیر پا گذاشتند و به آنها اعتنا نکردند، و به همین سبب از دلتنگی و تنگدستی و نیازمندی رهایی یافتند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تیراندازان همه گرو در بستند
بردند گمان که با ملک همدستند
آخر همه عاجز و خجل بنشستند
وز شرم ملک تیر و کمان بشکستند
چشم و دل من که هرچه گویم هستند
در خصمی من به مشورت بنشستند
اول پایم بر درغم بشکستند
واخر دستم ز بی غمی بر بستند
شبهای جهان مگر بهم پیوستند
و اختر همگی چو خفتگان مستند
ای صبح بزن نفس، دمت بربستند؟
وی چرخ بگرد، چنبرت بشکستند؟
آنها که زاسرار الهی مستند
در گلشن او دستهٔ گلها بستند
مانند جنید و بایزید و حلّاج
در گوشهٔ خاطرم هزاران هستند
زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند
یکباره در روزه بما در بستند
تا پای و سر شام و سحر نشکستند
تا روز و شب از آمد و شد ننشستند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.