اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۸۱
هرگه که دل از بند جهان برخیزد
غوغای غم از حریم جان برخیزد
این جام جهان نمای جم دانی چیست
آن جرعَه کزو مایهٔ جان برخیزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی حالتی میپردازد که در آن انسان از قید و بندهای دنیوی رهایی مییابد. در این حالت، غم و اندوه از قلب او دور میشود و او به حقیقت وجود خود پی میبرد. شاعر همچنین به اشارهای به جامی عالمنما میپردازد که نوشیدن آن موجب بیداری روح و جان میشود. این سرود رونق و روشنی در زندگی را از ترک شهوات و وابستگیهای دنیوی جستجو میکند.
هوش مصنوعی: هر بار که دل از وابستگیهای دنیوی آزاد شود، درد و غم از درون انسان خارج میشود.
هوش مصنوعی: این جام که تصویری از جهان را نشان میدهد، چیست؟ چه چیزی در این جرعه هست که جان انسان را بهتحرک درآورد و او را بیدار کند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.